32.2.
REKRUTACJA I SELEKCJA
Podstawy kariery w konsultingu są tworzone już w momencie
rekrutacji: tylko kandydaci spełniający pewne kryteria mają dużą szansę na
zostanie w pełni kompetentnymi konsultantami i posuwanie się w górę po
szczeblach kariery. Dlatego też nie można nie doceniać roli ostrożnej
selekcji i oceny kandydatów.
KRYTERIA
REKRUTACJI
Mimo że firmy konsultingowe stosują różne kryteria rekrutacji
nowych konsultantów, porównanie ich działań pozwala na wyciągnięcie
pewnych ogólnych wniosków dotyczących cech osobowych, wykształcenia,
doświadczenia i wieku kandydata.
Cechy osobowości omówiliśmy w poprzednich
podrozdziałach i nie ma powodu, by do nich wracać.
Wykształcenie jest szczegółowo badane w każdym
przypadku. Stopień uniwersytecki (magister lub wyższy – doktorat) jest
obecnie wymagany na wszystkie stanowiska w konsultingu zarządczym.
Rozważana jest dziedzina studiów w nawiązaniu do konkretnej dziedziny
konsultingu, a w niektórych przypadkach kandydat musi mieć konkretne
wykształcenie – na przykład doktorat z psychologii czy stopień magistra
informatyki. Firma konsultingowa jest również zainteresowana wynikami
kandydata podczas studiów, a szczególnie zadaniami projektowymi, w trakcie
których studenci muszą odbywać praktyczne ćwiczenia w zakresie
wyszukiwania faktów, komunikacji i innych umiejętności przydatnych w
konsultingu.
Doświadczenie praktyczne (minimum pięć do dziesięciu
lat) było zwykle wymagane przez wszystkie firmy konsultingowe, obecnie
jednak sytuacja ta ulega zmianie. Niektóre ważne firmy rozpoczęły
rekrutację 30 do 50 procent nowych konsultantów bezpośrednio z
uniwersytetów lub uczelni ekonomicznych, szczególnie w dziedzinach w
przypadku których trudno zwerbować ludzi z odpowiednią wiedzą i
doświadczeniem z innych firm. Teoria głosi, że utalentowane i dynamiczne
jednostki szybko zdobędą niezbędne doświadczenie dzięki pracy w zespole ze
starszymi konsultantami. Zarządy firm biznesowych i konsultingowych
twierdzą, że rekrutacja młodych konsultantów bez doświadczenia nie jest
pomysłem idealnym, jednak nie widzą innego wyjścia.
Wiek kandydatów odzwierciedla wymagane wykształcenie i
doświadczenie. Dolna granica wieku wynosi zwykle od 25 do 30 lat. W wielu
przypadkach istnieje również górna granica wieku. Dla starszego menedżera
lub specjalisty, który doszedł do wysokiej pozycji w hierarchii
zatrudnienia, przejście do konsultingu może okazać się trudne, chyba że
zostało mu zaoferowane wysokie stanowisko w firmie konsultingowej. Zdarza
się to tylko w szczególnych przypadkach – na przykład jeżeli wymagana jest
rekrutacja doświadczonych ludzi z zewnątrz w celu rozpoczęcia nowej
dziedziny działalności czy otwarcia nowych oddziałów.
Jednak ogólnie rzecz biorąc, większość firm konsultingowych
próbuje uniknąć rekrutacji nowych osób na stanowiska wyższego szczebla
(partnerzy). Konsulting opiera się na metodach pracy i schematach
zachowań, które dla wielu ludzi wydają się niemożliwe do opanowania
powyżej pewnego wieku i na określonym poziomie w hierarchii zawodowej.
Dlatego górny limit wiekowy dla rekrutacji wynosi zwykle od 36 do 40
lat. Oczywiście, jeżeli indywidualna osoba zdecyduje się na założenie
firmy konsultingowej, może to uczynić w którymkolwiek momencie. Istnieje
wielu emerytowanych dyrektorów i pracowników rządowych, którzy
zdecydowali się rozpocząć działalność konsultingową w różnych momentach
swojej kariery, zamiast szukać innej pracy związanej z zarządzaniem.
Ramka
32.1. Cechy konsultanta
(1)
Zdolności intelektualne
- Umiejętność szybkiego i łatwego uczenia się
- Umiejętność obserwacji, zbierania, selekcjonowania i oceny
faktów
- Umiejętność dokonania dobrej oceny
- Rozumowanie indukcyjne i dedukcyjne
- Umiejętność syntezy i generalizowania
- Kreatywna wyobraźnia, oryginalny sposób myślenia
(2)
Umiejętność rozumienia innych i pracy z nimi
- Szacunek i tolerancja w stosunku do innych
- Umiejętność przewidywania i oceny ludzkich reakcji
- Łatwość nawiązywania kontaktów
- Łatwość w zdobywaniu zaufania i szacunku
- Układność i dobre maniery
(3)
Umiejętność komunikacji, perswazji i motywowania innych
- Umiejętność słuchania
- Łatwość ustnej i pisemnej komunikacji
- Umiejętność uczenia i szkolenia ludzi
- Umiejętność perswadowania i motywowania
(4)
Dojrzałość emocjonalna i intelektualna
- Zrównoważone zachowania i działania
- Niezależność w wyciąganiu obiektywnych wniosków
- Umiejętność przeciwstawienia się naciskom, życia w stanie
frustracji i niepewności
- Umiejętność działania w spokoju i w sposób obiektywny
- Samokontrola w każdej sytuacji
- Elastyczność i zdolność przystosowania się do zmiany
warunków
(5)
Entuzjazm i inicjatywa
- Odpowiedni poziom pewności siebie
- Zdrowa ambicja
- Duch przedsiębiorcy
- Odwaga, inicjatywa i wytrwałość w działaniach
(6) Etyka i
integralność
- Szczere pragnienie pomocy innym
- Szczerość
- Umiejętność rozpoznania granic własnych kompetencji
- Umiejętność przyznania się do błędów i uczenia się na
porażkach
(7) Zdrowie
fizyczne i psychiczne
- Umiejętność zniesienia specyficznych warunków pracy i życia
konsultanta do spraw zarządzania
ŹRÓDŁA
REKRUTACJI
Istnieją dwa zasadnicze źródła rekrutacji: firmy biznesowe i
uczelnie. Jednakże każde inne źródło jest akceptowalne, jeżeli dostarcza
kandydata posiadającego wymagane doświadczenie i umiejętności. Wiele firm
konsultingowych daje ogłoszenia w prasie ekonomicznej i periodykach z
dziedziny zarządzania, stwarzając w ten sposób szansę wszystkim kandydatom
spełniającym określone kryteria.
Dobrym źródłem może stać się organizacja klienta, lecz w
normalnych warunkach konsultant nie może postrzegać jej jako źródła
rekrutacji w związku z konfliktem interesów (patrz: rozdział 6). Ale
istnieją wyjątki. Konsultant może uzyskać od klienta pełnomocnictwo do
zatrudnienia pracownika tegoż klienta, którego predyspozycje byłyby lepiej
wykorzystane w konsultingu niż na jego obecnym stanowisku.
Podczas rekrutacji bezpośrednio z uniwersytetu lub uczelni
ekonomicznych[2]
firmy konsultingowe starają się pozyskać najlepszych studentów. Mogą one
rozmawiać nawet z 20 lub więcej kandydatami na jedno stanowisko. W
niektórych krajach perspektywy kariery w firmach konsultingowych są
wystarczająco atrakcyjne, by zainteresować nawet najlepszych kandydatów.
ROZMOWA
KWALIFIKACYJNA I TESTY
Kandydaci na stanowiska konsultantów są zwykle proszeni o
wypełnienie standardowego formularza (kwestionariusz osobowy),
dostarczenie szczegółowego CV oraz dowodów wykonywanych prac (artykuły,
dokumenty, praca doktorska itp.). Referencje przedstawiane przez kandydata
oraz inne uzyskiwane przez firmę konsultingową są dokładnie sprawdzane w
przypadku każdego kandydata, który wzbudza zainteresowanie (drogą
korespondencyjną, osobistą lub telefoniczną).
Aplikanci są poddawani wielokrotnym rozmowom: z urzędnikiem
działu kadr,
z menedżerem firmy konsultingowej, z konsultantem nadzorującym, z którym
kandydat współpracowałby po rekrutacji, z jednym lub dwoma innymi
konsultantami.
Celem nadrzędnym jest uzyskanie możliwie najpełniejszego obrazu wiedzy i
doświadczenia kandydata oraz cech jego osobowości, które przedstawiają
wartość z punktu widzenia konsultingu.
W przypadku niektórych firm konsultingowych (częściej w USA
niż w Europie) podczas selekcji nowych konsultantów stosuje się testy. Są
to zarówno testy kognitywne (zaprojektowane głównie w celu sprawdzenia
wiedzy), jak i psychologiczne (dotyczące osobowości, nastawienia,
zainteresowań i motywacji). Jeżeli wykorzystywane są testy osobowościowe i
dotyczące nastawienia, powinny być one oceniane przez profesjonalnego
psychologa.
Testy mogą dostarczyć cennych informacji na temat kandydata,
jednakże ich znaczenie przy wyborze konsultanta nie powinno być
przeceniane. Bardzo często są źródłem mylnych informacji wynikających z
warunków, w jakich są przeprowadzane. Generalnie dojrzali kandydaci nie
lubią tego typu testów.
BADANIA
MEDYCZNE
Są również konieczne szczególnie w przypadku długoterminowego
zatrudnienia. Będą uwzględniały specyfikę zawodu, która wymaga od
konsultanta znacznej wytrzymałości fizycznej i psychicznej.
DOBÓR
KANDYDATA
Każdy nowy pracownik jest postrzegany jako potencjalny
konsultant,
który w przyszłości odniesie sukces i będzie związany z firmą przez wiele
lat, dlatego dobór osób, którym zaoferowane zostanie zatrudnienie, będzie
oparty na bardzo ostrożnej ocenie kandydatów, wszelkiego rodzaju
informacjach dostarczonych przez kandydata, sprawdzeniu referencji,
licznych rozmowach i testach. Menedżerowie firm konsultingowych powinni
unikać podejmowania autorytatywnych decyzji w kwestii wyboru bez
skonsultowania
się z kilkoma doświadczonymi osobami: każdy przypadek rekrutacji jest
uwarunkowany
w ten sposób kolektywną oceną.
[1]
Pierwszą poważną próbę zdefiniowania takich cech podjęło
Stowarzyszenie Firm Konsultingu Zarządczego (ACME) w Stanach
Zjednoczonych. Patrz: P.W. Shay: The common body
of knowledge for management consultants (Nowy Jork, ACME, 1974). W
1989 ACME opublikowało poprawioną edycję tej książki pod tytułem:
Professional profile of management consultants: A body of expertise,
skills and attributes. Patrz również: rozdział 10 w G. Lippitt i
R. Lippitt: The consulting process in action (San Diego,
Kalifornia, University Associates, wyd. 2, 1986).
[2]
W celu ułatwienia kontaktów między studentami a firmami
konsultingowymi Harvard Business School założyła Management Consulting
Club. Szkoła i Klub publikują okresowo broszurę nt. kariery. Patrz np.
Management Consulting 1991-92 (Boston, Massachusetts, HBS Press,
1990).
[3]
Istnieje niewiele publikacji zawierających informacje pozwalające na
porównanie przebiegu kariery w różnych firmach konsultingowych.
Informacje nt. kilku amerykańskich firm konsultingowych można znaleźć
w przewodniku po karierze wydawanym przez Harvard Business School, op.
cit.
[4]
Patrz ACME: ACME 1993 survey of
United States key management information
(Nowy Jork, 1993), s. 47 – 50 oraz: ACME 1993 survey of European
key management information (Nowy Jork, 1993) s. 19 –20.
|