|
Zarządzanie zadaniem jest bardzo ważne, ponieważ firma konsultingowa
realizuje prace dla klientów poprzez indywidualne zadania operacyjne. Bez
względu na to, jakich wyborów dokona firma i jakie zasady zdecyduje się
wybrać na podstawy dla strategii firmy, zapewniania jakości, rozwoju
pracowników i innowacji produktu, wszystkie decyzje tego typu będą musiały
zostać przełożone na operacje i metody interwencji wykorzystywane do
wykonywania indywidualnych zadań u klienta. W przeciwnym wypadku wspaniały
projekt nie opuści biura wspólników, a prace z klientami będą kontynuowane
za pomocą starych sposobów. Należy również pamiętać, że indywidualni
klienci będą osądzać firmę konsultingową nie tylko na podstawie zawartości
i adekwatności świadczonych usług, ale także na podstawie organizacji i
zarządzania tymi usługami. Niezręczne zarządzanie zostanie prawdopodobnie
zinterpretowane przez klienta jako przejaw niekompetencji organizacyjnej
konsultanta oraz braku skuteczności. Będzie to zniechęcać klientów.
Rozdział ten poświęciliśmy zarządczemu i administracyjnemu
aspektowi realizacji zadania. Uzupełnia on w ten sposób rozdziały 7 do 11,
opisujące główne etapy procesu konsultingowego. Aby unikną powtarzania, w
poniższym tekście czytelnik znajdzie wiele odnośników do tych rozdziałów.
27.1.
STRUKTURA I HARMONOGRAM ZADANIA
OKREŚLANIE ZADANIA I JEGO WYMOGÓW ZARZĄDCZYCH[1]
Zakres zadania (inne używane pojęcia: zatrudnienie, projekt,
przypadek itp.) jest zwykle zdefiniowany w propozycji dla klienta oraz w
kontrakcie (podrozdział 7.4 i 7.6). Definicja obejmuje rozpoczęcie i
zakończenie zadania, cele, proponowane podejście, stopień i formę
zaangażowania klienta, odpowiedzialność za nadzór i cenę, jaka ma być
zapłacona. Sprawdzenie kompletności i klarowności definicji zadania jest
istotnym warunkiem efektywnego zarządzania zadaniem. Nawet kwestie typu,
gdzie będą przetwarzane dane i gdzie będą powstawać raporty lub kto zajmie
się transportem konsultanta w trakcie wykonywania zadania, powinny zostać
wyjaśnione. Ważniejsze są jednak techniczne i ludzkie kwestie związane z
problemem klienta i podejściem, jakie musi przyjąć konsultant.
Na podstawie tych informacji firma konsultingowa zdecyduje, w
jaki sposób zarządzać zadaniem. Kwestie wymagające odpowiednich decyzji to
między innymi:
- wykorzystanie standardowych lub specjalnych procedur
zarządzania;
- potrzeba wyznaczenia pełnoetatowego lidera zespołu;
- typ i poziom doświadczenia starszych konsultantów
(partnerów) odpowiedzialnych za nadzór i kontrolę;
- konieczność i częstotliwość szczegółowych kontroli;
- potrzeba informowania oraz/lub angażowania zarządu firmy;
- okazja do wykorzystania i sprawdzenia nowych podejść i
technik oraz chęci ku temu;
- znaczenie zadania dla przyszłego rozwoju biznesu;
- nauka, jaką firma wyniesie z tego zadania.
Dokonując tego typu wyborów, firma konsultingowa będzie kierowała się
zarówno swoimi ustalonymi praktykami, jak i oceną profilu nowego zadania.
Mimo iż zadania są do siebie czasami podobne, nie ma dwóch takich samych
zadań, ponieważ kontekst ludzki i inne warunki zawsze będą niepowtarzalne.
Jeśli firma opracowała typologię zadań i określiła cechy wymagań w
zakresie zarządzania dla każdego typu, typologii tej należy używać
ostrożnie.
LIDERZY
ZESPOŁÓW ZADANIOWYCH I KIEROWNICY
Kluczową rolę w zarządzaniu zadaniami operacyjnymi pełnią
liderzy zespołów lub kierownicy projektów. Z reguły firma
konsultingowa posiada grupę starszych konsultantów, których doświadczenie
i osiągnięcia kwalifikują na te najważniejsze stanowiska. Funkcja ta wiąże
się często z negocjowaniem zadania, przeprowadzaniem wstępnego przeglądu
organizacji klienta, koordynowaniem przygotowania propozycji
przedstawianej klientowi oraz zarządzaniem realizacją projektu.
Interdyscyplinarne zadania dotyczące zarządzania ogólnego będą z reguły
zarządzane przez liderów zespołów, którzy mają specjalizację ogólną,
natomiast zadania funkcjonalne są zwykle zarządzane przez starszych
specjalistów do spraw marketingu, finansów, produkcji i innych dziedzin.
Zarządzając zadaniem, lider zespołu musi mieć pełne
uprawnienia i ponosić odpowiedzialność w zakresie alokacji czasu członków
zespołu, harmonogramu i organizacji pracy, metod pracy oraz rodzaju porad
udzielanych klientowi. Pełni on funkcję menedżera i musi być postrzegany
jako taki przez zarząd firmy konsultingowej i członków zespołu. Jest to
bardzo ważna zasada, jako że zespół bardzo często składa się z
konsultantów różnych specjalizacji i profili. Poza tym jeśli
specjalistyczni konsultanci mają zajmować się jednocześnie różnymi
zadaniami, istnieje nie tylko problem harmonogramu i koordynacji, ale
również problem mający źródło w podejściu technicznym, zaangażowaniu
intelektualnym i poświęceniu jednej lub innej pracy.
Jeśli zadanie jest niewielkie i wymaga jednego lub dwóch
konsultantów operacyjnych, starszy konsultant pełni z reguły rolę
kierownika kilku zadań. Odpowiedzialność jego obejmuje wtedy:
- okresowe wizyty u konsultantów operacyjnych realizujących zadanie u
klientów;
- kontrolę i ocenę postępów prac związanych z zadaniem;
- wskazówki techniczne i wsparcie konsultantów operacyjnych;
- przegląd najważniejszych raportów i propozycji, które mają zostać
przedstawione klientowi;
- kontakty z klientem w zakresie postępów prac i wzajemnych zobowiązań
Zawsze istnieje konieczność jasnego zdefiniowania relacji pracy z
klientem, czyli tego, które sprawy powinny być omawiane i uzgadniane z
konsultantami operacyjnymi, a które z kierownikami przyjeżdżającymi
skontrolować zadanie. Na przykład jeśli zadanie nie wykazuje postępów,
ponieważ klient nie poświęca dostatecznie dużo czasu konsultantom
operacyjnym, kierownik powinien poruszyć tę kwestię z klientem. Kiedy
wyciągnięte zostają wnioski z diagnozy lub planowania działań i
przedstawione klientowi, kierownik może uczestniczyć w spotkaniach i
wspierać konsultantów operacyjnych swoim autorytetem.
OSOBY
ZATRUDNIONE I HARMONOGRAM ZADANIA
W idealnym świecie firma konsultingowa z pewnością pragnęłaby
widzieć wszystkich swoich konsultantów, jak przechodzą od jednego,
ukończonego zadania do następnego, nowego, bez tracenia nawet jednego dnia
roboczego. Daty rozpoczęcia zadań i ich harmonogramy są negocjowane z
klientami w sposób, który ma to umożliwić. Wymagane jest jednak podejście
etyczne: jeśli klient jest w trudnej sytuacji i szybko potrzebuje pomocy,
nigdy nie należy przekonywać go, że może czekać, żeby ułatwić ci zadanie
związane z tworzeniem harmonogramu pracy!
Przed ustaleniem detalicznych planów pracy dla każdego zadania
firma konsultingowa musi upewnić się, że konsultanci wybrani do zadania
będą dostępni w określonym czasie i przez określony czas. Być może będzie
to kolejny element skomplikowanej układanki wszystkich operacji.
Po pierwsze, profil techniczny zespołu dopasowuje się do
profilu technicznego zadania. Jest rzeczą oczywistą, że wybór
profesjonalistów będzie różnił się w zależności od rozmiarów firmy
konsultingowej. Niektóre większe firmy posiadają komputerowe spisy
kompetencji (umiejętności) swoich pracowników. Mniejsze firmy muszą albo
pracować w bardziej ograniczonych dziedzinach, albo zatrudniać wysoce
wyedukowanych i elastycznych ludzi. W przypadkach ekstremalnych problemy
indywidualnego konsultanta lub spółki dwóch czy trzech konsultantów są
łatwe do przewidzenia.
Po drugie, istnieje oczywiście czynnik osobowości. Poprawne
dopasowanie osobowości klienta i konsultanta może być podstawą różnicy
między dobrym, średnim i złym zadaniem. Wskazówki na temat cech klienta w
kontekście tego, co lubi, a czego nie lubi, jego zwyczajów, zainteresowań,
ogólnego stylu życia, powinny być udostępnione (jako informacje poufne)
konsultantowi, który negocjował kontrakt (podrozdział 7.5). Firma
konsultingowa zna osobowości swoich pracowników.
Klient i konsultant nie muszą koniecznie być całkowicie
podobni. Czasami istnieją nawet korzyści wynikającego z faktu, iż klient i
konsultant mogą się nawzajem uzupełniać, jednakże firma konsultingowa
powinna unikać dobierania dwóch całkowitych przeciwieństw. Do pewnego
stopnia można oczekiwać, że każdy konsultant przystosuje się do normalnych
i nieuniknionych różnic, a dobieranie ludzi jest jedynie kwestią unikania
spięć na granicy ekstremum ludzkiego zachowania.
Po trzecie, równie ważne jest, aby lider zespołu i członkowie
tego zespołu dobrze się rozumieli. Konsultanci nie zawsze zastanawiają się
głębiej nad kwestią indywidualnych preferencji.
Relacje międzyludzkie oraz atmosfera w obrębie zespołu
zadaniowego będą wpływać na jakość pracy i jej skuteczność w tym samym
stopniu, co techniczne kompetencje konsultantów operacyjnych i lidera
zespołu. Dlatego profesjonalnie zarządzane firmy konsultingowe kierują się
zwykle otwartym umysłem i elastycznością w zatrudnianiu ludzi do
realizacji zadań, nawet jeśli ma to prowadzić do braku równowagi w
obciążeniu indywidualnych konsultantów. Liderzy zespołów są pytani, kogo
życzą sobie mieć u siebie w zespole, lub nawet zachęcani do składania
własnych propozycji dotyczących obsadzenia stanowisk w zespole zadaniowym.
Preferencje konsultantów operacyjnych odnośnie do określonego lidera
zespołu również nie są ignorowane.
Nawet jeśli wszystkie personalne preferencje i wybory nie mogą
być całkowicie uszanowane z oczywistych powodów, ważne jest, aby zdawać
sobie z nich sprawę oraz wyciągnąć odpowiednie wnioski dla potrzeb szkoleń
i planowania kariery. Dość często wstępnie proponowana struktura zespołu
musi być modyfikowana. Zwykle wynika to z nieokreślonej długości czasu
upływającego między złożeniem propozycji, zaakceptowaniem jej przez
klienta i właściwym rozpoczęciem zadania.
Planowanie daty rozpoczęcia i realizacji zadania może być
warunkowane różnymi okolicznościami. Jeśli czas oczekiwania jest nie do
uniknięcia, konieczne jest zadecydowanie, kto będzie czekał. Konsultant
może być zmuszony do wybierania między dwoma lub większą liczbą klientów
oraz do podejmowania decyzji, kogo obsłużyć najpierw (zakładając, że
pozostali klienci mogą czekać i chcą czekać). Niekiedy poważne zadanie ma
się zacząć, powiedzmy, za dwa miesiące, a mianowany lider zespołu jest
dostępny w tej chwili. Czy klient wyrazi zgodę na przyspieszenie terminu
rozpoczęcia prac? Czy lider zespołu powinien otrzymać inne zadanie? Czy
należy kazać mu czekać? Kiedy jest to usprawiedliwione, a kiedy nie? Co
zrobi klient jeśli będzie musiał czekać?
Często zdarza się, że bieżące zadania powinny już zostać
zakończone, ale wymagają więcej czasu, niż wstępnie przewidywano, istnieje
więc ryzyko opóźnienia rozpoczęcia prac obiecanych innemu klientowi. Nie
jest wskazane przerywanie prawie skończonej pracy, więc firma
konsultingowa powinna starać się negocjować kompromis z jednym lub obu
klientami: na przykład rozpoczynać nowe zadanie stopniowo, w miarę jak
indywidualni członkowie zespołu zaczną być dostępni. Te i podobne sytuacje
wymagają starannego rozważenia i taktownych negocjacji z zainteresowanymi
klientami. Klienci są świadomi tych problemów i często są chętni i otwarci
na dyskusję i dojście do wzajemnie satysfakcjonujących uzgodnień.
W końcu planowanie harmonogramu zadania i prac indywidualnych
powinno przebiegać zgodnie ze złotą zasadą: nigdy nie zostawiaj żadnego
konsultanta bez zajęcia! Jeśli nie da się uniknąć opóźnień między
zadaniami, konsultant powinien zawsze mieć inne zajęcia wymagające uwagi.
Firma konsultingowa powinna dysponować zapasem zadań, które można wykonać
w takiej sytuacji (szkolenia, samokształcenie, badania, odwiedzanie byłych
klientów itp.), oraz powinna zachęcać indywidualnych konsultantów do
własnych sugestii w zakresie produktywnego wykorzystania czasu pracy,
którego nie mogą spędzić z klientami.
OGÓLNY
PLAN ZADANIA
Ogólny plan zadania (patrz: podrozdział 7.4) obejmuje cały
okres realizacji zadania. Zawiera opis głównych działań zespołu
operacyjnego w odniesieniu do ram czasowych (w tygodniach lub dniach).
Określa moment rozpoczęcia i zakończenia konkretnego działania, rozmiar
prac (osobotydzień lub osobodzień) w każdym okresie ram czasowych oraz
wskazuje momenty sporządzania i dostarczania raportów (cząstkowych i
końcowych), jak również kontrolę postępu prac związanych z zadaniem.
Oszacowanie czasowe ogólnego planu można przeprowadzić:
- z
góry na dół, kiedy konsultant wie, że ma do dyspozycji określoną
liczbę tygodni i tygodni pracy i próbuje przypisać im określoną liczbę
różnych działań;
- z
dołu do góry, kiedy konsultant ocenia czas potrzebny na każde
indywidualne działanie i porównuje ogólny czas uzyskany w ten sposób z
ustalonymi terminami oraz ogólnym oszacowaniem tygodni roboczych
potrzebnych do wykonania zadania.
Warto wykorzystać
przy tym doświadczenia w zakresie czasu, który potrzebny był do wykonania
określonych działań podczas realizacji poprzednich zadań.
Długość zadania wpływa na planowanie. Krótkie zadanie musi zdecydowanie
zostać zaplanowane bardziej szczegółowo, aby umożliwić zakończenie go w
ustalonym terminie. Dłuższe zadania wiążą się z pokusą pominięcia
planowania, ponieważ nie istnieje natychmiastowa presja czasu. Jeśli
konsultant zdecyduje się postąpić w ten sposób, może nagle zdać sobie
sprawę, że wykorzystana została połowa czasu, a wykonana jedynie jedna
czwarta programu. Długie zadania mogą również wiązać się z zapominaniem o
ustalonych optymalnych celach, szczególnie jeśli zespół operacyjny staje
się bardziej akceptowany, a jego obecność wydaje się czymś naturalnym.
Konkretny plan i jego regularne kontrolowanie pozwalają uniknąć tego typu
zaniedbań.
Poprawnie obliczony plan ogólny zadania dopuszcza pewne nieprzewidziane
okoliczności i powinien być modyfikowany jedynie w przypadku poważnych
wydarzeń, które w znaczny sposób zakłócają postęp prac. Plan powinien być
zaprezentowany w formie harmonogramu, tabeli zawierającej wartości
numeryczne, schematu sieciowego (w przypadku długich i skomplikowanych
zadań) lub kombinacji tych trzech form.
Warto ująć w planie wkład i działania klienta w sposób, który pozwala na
oddzielną kontrolę udziału klienta i udziału konsultantów.
Jeśli firma konsultingowa zapewnia jakość zgodnie ze standardami ISO 9001
(patrz: podrozdziały 28.2 – 28.3), plan jakości będzie stanowił oddzielną
sekcję planu zadania lub może być dołączony do planu w formie załącznika.
Plan jest udostępniany dla celów monitorowania i kontroli zadania zarówno
organizacji konsultingowej, jak i klientowi.
[1]
Na temat tych zagadnień niewiele napisano.
Czytelnik może zainteresować się pozycją Consulting Services Practice
Aid 93-5 opublikowaną w 1993 roku przez American Institute of
Certified Public Accountante (AICPA) pod tytułem Developing a
consulting services control and management program.
Publikacja ta zawiera wiele cennych wskazówek na temat sporządzania
harmonogramu zadania i zapisów pracy.
|