26.5. UCZCIWOŚĆ W USTALANIU STAWEK I FAKTUROWANIU
Łatwo dostrzec, że żadna z omawianych technik nie gwarantuje absolutnej
precyzji i obiektywizmu wynagradzania za wykonaną pracę i uzyskane
rezultaty. Zawsze istnieć będzie element niepewności oraz subiektywizmu,
który wcale nie musi być sprawiedliwy i na miejscu. Mimo postępu w
dziedzinie technik pomiarowych ustalanie stawek i fakturowanie w
konsultingu zarządczym wciąż jest kwestią zaufania i szczerości, a nie
tylko pomiaru i kontroli. Konsultanci i ich stowarzyszenia są świadomi
tych dwóch aspektów fakturowania. Ich obawy są wyrażane w kodeksach
postępowania, które zwracają zwykle znaczną uwagę na techniki fakturowania
postrzegane jako etyczne, jak również na praktyki, które są bezpośrednio
zabronione przez branżę lub przynajmniej nie zalecane.
INFORMOWANIE KLIENTA O STAWKACH
Klienci
muszą być odpowiednio poinformowani na temat stawek i metod wykorzystanych
do ich obliczania. Nie powinni mieć żadnego powodu, by podejrzewać, że
muszą płacić wygórowaną cenę lub że konsultant chce ukryć
nieusprawiedliwiony zysk. Klienci nie oczekują od konsultantów oferowania
usług wysokiej jakości za niską cenę. Wielu klientów unika tanich
konsultantów. Niemniej jednak konsulting jest kosztowny, a klienci mają
prawo wiedzieć, dlaczego tak jest i za co będą płacić.
Do
pewnego momentu jest to kwestia taktyki i taktu, aby zadecydować, kiedy i
jak przedstawić stawkę klientowi. Niektórzy klienci zadają bezpośrednie
pytania na pierwszym spotkaniu z konsultantem (patrz: podrozdział 7.1).
Powinni uzyskać równie bezpośrednią odpowiedź. Inni wyrażają swe obawy lub
wykazują ignorancję w stosunku do stawek konsultingowych i ich
uzasadnienia. W odpowiednim momencie konsultant powinien powiedzieć
klientowi, jaka jest normalna stawka i w jaki sposób będzie pobierać
opłaty za wykonane zadania. Jeśli klient poprosi o więcej informacji,
konsultant powinien wyjaśnić mu strukturę wynagrodzenia.
Tego typu ogólne informacje powinny być udzielane na relatywnie
wczesnym etapie negocjowania zadania, aby uniknąć rozczarowania w
późniejszym terminie. Informacje na temat stawek należy przedstawiać za
piśmie, tak by nie stanowiły dla klienta przykrej niespodzianki.
Szczególnie, jeśli klient wierzy, że standardowe stawki konsultanta są
zbyt wysokie, powinno to być jasne, zanim rozpocznie się wstępny przegląd
diagnostyczny i przygotowywanie szczegółowej oferty. Z drugiej jednak
strony, być może lepszą taktyką jest zademonstrowanie zawodowych
kompetencji, szczerego zainteresowania i dobrego zrozumienia biznesu
klienta przed rozpoczęciem rozmowy o stawkach.
Bez
względu na przyjętą taktykę istnieje ogólna zasada: klient musi posiadać
informacje na temat stawek lub podstawy wynagrodzenia przed rozpoczęciem
pracy.
WYGÓROWANE OPŁATY
Uniwersalna zasada dotyczy adekwatności wynagrodzenia do rzeczywiście
wykonanej pracy. Jeżeli chodzi o poświęcony czas, konsultant może być
jedyną osobą, która naprawdę wie, ile rzeczywiście czasu potrzeba było na
realizację zadania. Pobieranie opłat za czas nie przepracowany lub
spędzony nieefektywnie z powodu błędów zespołu konsultingowego lub firmy
jest nieprofesjonalne, nawet jeśli odbywa się kosztem zamożnego klienta,
który nie musi martwić się każdym groszem. Pobieranie wygórowanej opłaty
za prostą pracę jest równie nieprofesjonalne. Jeżeli chodzi o stawki
ryczałtowe, wiemy już, że ich celem jest wyjaśnienie sytuacji i
zagwarantowanie, żeby klient nie zapłacił więcej niż, gdyby stosowane były
stawki dzienne.
PODWÓJNE FAKTUROWANIE
Należy
unikać podwójnego fakturowania. Profesjonalista, który pracuje dla dwóch
lub trzech klientów w ciągu tej samej podróży, nie pobierze pełnej opłaty
za podróż i czas jej trwania od każdego klienta oddzielnie. Konsultant,
który już w momencie kalkulowania standardowych stawek wziął pod uwagę
opłaty administracyjne i komunikacyjne, nie powinien pobierać opłat za te
wydatki po raz drugi i ujmować ich w fakturach dla indywidualnych
klientów.
Są to
kwestie bardzo jasne i oczywiste. Sprawy delikatniejszej natury pojawiają
się w przypadku znajdowania faktów, badań, rozwoju i prac projektowych
określonego systemu, który może służyć jako podstawa dwóch lub większej
liczby zadań oraz zredukować koszt tych zadań. Słuszne jest pobieranie
opłaty za gromadzenie danych i prace badawcze prowadzone dla jednego
klienta (i całkowicie opłacane przez tego klienta), ale czy należy
obciążyć tymi samymi, całkowitymi kosztami następnego klienta? Dlaczego
konsultant miałby stracić okazję dodatkowego zysku, jeśli nikt o tym nie
wie? Te i podobne pytania wymagają osądu opartego zarówno na polityce
biznesowej, jak i na rozważaniach etycznych.
CENA WYJĄTKOWEJ EKSPERTYZY
W
przeciwieństwie do sytuacji opisanych powyżej istnieją przypadki, w
których każdy poziom wynagrodzenia byłby usprawiedliwiony i postrzegany
jako słuszny, pod warunkiem, że klient zna warunki i je zaakceptował.
Jest tak w przypadku eksperta zdolnego pomóc w podjęciu trudnej
strategicznej decyzji mającej dalekosiężne konsekwencje dla
przedsiębiorstwa klienta lub mogącego uchronić klienta przed katastrofą.
Zwykle zadania tego typu są krótkie, ale nawet wyjątkowo wysoka stawka
dzienna czy opłata ryczałtowa będzie jedynie ułamkiem możliwych zysków lub
strat klienta.
[1]
ACME: ACME 1993 survey of United States key management information
(Nowy Jork, 1993), s. 39
[2]
Patrz FEACO: Information document (Bruksela, 1994), s. 12
[3]
Patrz: W.M. McKoy i J.D. Roethle: Consultants’ fees for mergers and
acquisitions w: Journal of Management Consulting
(Milwaukee, Wisconsin) tom 5, nr 4, 1989, s. 16-21.
[4]
Doświadczenia innych profesjonalistów stających przed tym samym
problemem niewątpliwie zainteresują konsultantów.
Patrz na przykład: R.C. Reed (red.): Win-win billing strategies:
Alternatives that satisfy your clients and you (Chicago, Illinois,
American Bar Association, 1992).
[5]
G.M. Weinberg: The secrets of consulting (Nowy Jork, Dorset
House, 1985), s. 188.
[6]
Patrz: C. Hart: Extraordinary guarantees (Nowy Jork, AMACOM,
1993).
[7]
D. Maister: The new value billing w: American Lawyer (Nowy
Jork), maj 1994.
|