25.2. PERSPEKTYWA KLIENTA
W marketingu zorientowanym na klienta konsultant nie musi
przychodzić do klienta, pragnąc zamknąć kolejną sprzedaż gotowego
produktu. Podejście jest dokładnie odwrotne: ocena i zrozumienie potrzeb
klienta przychodzą najpierw. Konsultant zadaje pytania typu: Czy mogę
dostarczyć usługi, które spełnią wymagania tego konkretnego klienta? A
jeśli nie jestem jedyny, który może zapewnić tego typu usługi (co zwykle
jest prawdą), dlaczego klient powinien wybrać mnie, a nie jednego z moich
konkurentów? Jakich kryteriów użyje klient? W jaki sposób mogę pomóc
klientowi bardziej niż moi konkurenci? Jak powinienem zareklamować swoje
usługi, aby wybrał właśnie mnie?
ZROZUMIENIE PROCESU ZAKUPU
Jak powiedział David Maister:, „pojedynczym, najbardziej
istotnym talentem w sprzedawaniu usług profesjonalnych jest umiejętność
zrozumienia procesu zakupu (nie procesu sprzedaży) z punktu widzenia
klienta. Im bardziej profesjonalista nauczy się myśleć jak klient, tym
łatwiej będzie mu robić i mówić rzeczy, które sprawią, że zostanie
zatrudniony”.[2]
Wskazaliśmy już (rozdział 3 i podrozdział 7.1) rolę czynnika
psychologicznego i emocjonalnego w wyborze konsultanta. Jako że zwykle
więcej niż jeden konsultant jest odpowiedni ze ściśle technicznego punktu
widzenia, klienci preferują konsultantów:
- z którymi są gotowi pracować i z którymi chcieliby pracować;
- którzy rozumieją ich osobiste troski, zmartwienia i
preferencje;
- którzy wykazują szczere pragnienie pomocy;
- którym są w stanie i chcą ufać.
Dlatego bardzo ważne jest, aby pamiętać, że podczas wyboru konsultanta
stosowane będą kryteria zarówno techniczne, jak i behawioralne i
psychologiczne. Wykorzystana przez konsultanta strategia i metody
marketingowe powinny być więc do tego dostosowane. Niemożliwością jest
jednak stworzenie wzorca odpowiedniego dla każdego kontekstu.
Zbytnie podkreślanie dobrych relacji (np. niezaprzeczanie
klientowi podczas pierwszych spotkań, nawet jeśli myli się w sposób
oczywisty) może być przez potencjalnego klienta zinterpretowane jako brak
kompetencji technicznych lub jako trik taktyczny. Klient może nawet
testować konsultanta, zadając mu kłopotliwe pytania. Najlepszym podejściem
jest szczerość i prawdomówność. Trudno grać rolę, która nam nie pasuje, i
udawać, że jest się kimś, kim się nie jest. Jeśli tak naprawdę
konsultantowi nie zależy na kliencie i szuka jedynie dobrze płatnego
zajęcia, niezbyt długo uda mu się ukryć swoje nastawienie przed klientem.
Niektóre obawy klientów przedstawiamy poniżej.
Niechęć do przyznania się, że konsultant jest potrzebny.
Niektórzy menedżerowie nie chcą się przyznać sami przed sobą, że
potrzebują konsultanta, ponieważ zraniłoby to ich poczucie własnej
wartości. Bardzo często potencjalny klient obawia się, że obecność
konsultanta będzie postrzegana przez innych – podwładnych,
współpracowników, zwierzchników, udziałowców, czy nawet konkurentów lub
klientów – jako przyznanie się do niekompetencji oraz oznaka słabości.
Wątpliwości na temat kompetencji i rzetelności konsultanta.
Jest rzeczą bardzo powszechną, że klienci mają wątpliwości na temat
zdolności osoby z zewnątrz do rozwiązania wewnętrznych problemów, z którym
walczył zarząd, ale nie znalazł rozwiązania. Pewni klienci czują również,
że konsultant nie zadaje sobie trudu, by znaleźć rozwiązanie, które
mogłoby działać długoterminowo, ale próbuje po prostu zaoferować pakiet
standardowy. Niektóre organizacje uważają, że konsultanci są zbyt
dociekliwi i że zbierają zbyt wiele informacji, które ktoś mógłby
niewłaściwie wykorzystać w przyszłości.
Strach przed uzależnieniem się od konsultanta. Czasami
słyszy się uwagi, że łatwo jest zatrudnić konsultanta, ale trudno się go
pozbyć. Konsultanci mają podobno tworzyć strukturę zadania i zarządzać nim
w sposób niezmiennie prowadzący do przedłużenia ich obecności w firmie i
do nowych zadań. Może to doprowadzić do całkowitego i niebezpiecznego
uzależnienia się od zewnętrznej interwencji.
Obawa przed zawyżonymi stawkami. Obawa ta jest dość
powszechna między mniejszymi firmami. Właściciele i menedżerowie ignorują
czasami sposób, w jaki stawki są naliczane i usprawiedliwiane, oraz
możliwość porównania ich z korzyściami. Wierzą, że większość konsultantów
próbuje zawyżyć stawki oraz że korzystanie z pomocy konsultanta jest
luksusem, na który nie mogą sobie pozwolić.
Ogólne poczucie niepewności i zakłopotania. Poproszenie
konsultanta, aby przyjrzał się organizacji „od kuchni” może być źródłem
obaw. Co z tego wyniknie? Ustalone praktyki i pokojowe relacje mogą zostać
zakłócone, ale czy jest to naprawdę konieczne? Czy nastąpi poprawa? Czy
warto podejmować takie ryzyko? Czy nie otwieramy przypadkiem puszki
Pandory, chociaż nie ma takiej konieczności?
Ogólne kryteria doboru konsultanta zaczerpnięte z
podręcznika Międzynarodowej Organizacji Pracy na ten temat zostały
podsumowane w ramce 25.2. Ponieważ nie wszyscy klienci używają tych
samych kryteriów, najwłaściwsze dla konsultanta będzie sprawdzenie,
jakie kryteria będą stosowane w stosunku do niego jako firmy lub osoby
oraz do propozycji zadania dostarczonej klientowi, a także zwrócenie
uwagi na znaczenie, jakie klient przypisuje każdemu z kryteriów.
Ramka 25.2. Kryteria wyboru konsultanta
Podczas wyboru konsultanta większość klientów zastosuje jedno lub więcej z
następujących kryteriów:
(1)
Uczciwość profesjonalna (jak konsultant interpretuje i respektuje
kodeks etyki i zachowania).
(2)
Kompetencje techniczne (wiedza i doświadczenie potrzebne do radzenia
sobie z problemami technicznymi klienta i osiągania rezultatów o pożądanej
jakości i poziomie).
Dalsze wyszczególnienie wygląda następująco:
(a)
rozróżnienie między kompetencjami całej firmy i zaproponowanej osoby
(zespołu);
(b)
podkreślanie wiedzy z zakresu sektora lub przemysłu klienta;
(c)w
konsultingu międzynarodowym podkreślanie dogłębnej wiedzy z zakresu
specyficznych warunków panujących w danym kraju (warunków ekonomicznych,
społeczno-politycznych, kulturowych);
(d)
rozróżnienie między umiejętnościami „twardymi” i „miękkimi” (wiedza
dotycząca procedur, metod i systemów technicznych z jednej strony oraz
umiejętność radzenia sobie z problemami ludzkimi i ułatwiania zmian
organizacyjnych z drugiej strony);
(e)
podkreślanie kreatywności i innowacji (które mogą sugerować, że poprzednie
doświadczenia nie są aż tak istotne).
3)
Porozumienie z konsultantem (wzajemne zrozumienie, zaufanie,
nastawienie klienta do pracy z konsultantem jako osobą).
4)
Projekt zadania (zademonstrowanie przez konsultanta zrozumienia
konkretnych problemów i kontekstu danej organizacji klienta oraz
podejścia, jakie należy przyjąć).
5)
Zdolność dostarczania (struktura, rozmiar, zasoby, lokalizacja,
elastyczność i inne cechy firmy konsultingowej, zaprezentowanie zdolności
do rzeczywistego dostarczenia tego, co obiecane, nawet jeśli zmieniają się
warunki).
6)
Zdolność mobilizacji dalszych zasobów (ważne w przypadku zadań, które
mogą wymagać ekspertyzy ze strony innych firm, nowych kontaktów
biznesowych, dodatkowego kapitału itp.).
7)
Koszt usług (poziom i formuła stawki; może nie jest to kluczowe
kryterium, ale nadmierne wymagania w zakresie wynagrodzenia mogą
zdyskwalifikować konsultanta).
8)
Potwierdzenie kompetencji oraz/lub jakości (formalny certyfikat
kompetencji indywidualnych konsultantów oraz certyfikat jakości firmy
konsultingowej są brane pod uwagę przez niektórych klientów jako wsparcie
lub surogat dla kryteriów opisanych w (1) – (7).
9)
Profesjonalny wizerunek konsultanta (zasadniczy surogat; korzystając z
tego kryterium, klient polega na wyborach i ocenach dokonanych przez
innych użytkowników usług konsultingowych, ich doświadczeniach oraz na
osiągnięciach konsultanta poza konsultingiem, np. jako menedżera lub
autora).
Źródło: M. Kubr: How to select and use
consultants: A client’s guide, Management Development Series nr 31 (Genewa,
ILO, 1993), s. 77-87. |
25.3. TECHNIKI MARKETINGU FIRMY KONSULTINGOWEJ
Dla konsultantów zarządczych, pragnących zbudować swoją
reputację i wizerunek zawodowy oraz zapewnić swojej firmie odpowiednią
pozycję w oczach klienta, dostępna jest szeroka gama technik. Głównym z
nich przyjrzymy się w tym podrozdziale. Ich celem jest nie tylko
sprzedanie indywidualnych zadań, ale również poinformowanie lub nawet
zainteresowanie danego klienta firmą konsultingową i jej produktami oraz
stworzenie okazji do kontaktów z tymi klientami.
Pewne techniki koncentrują się wyłącznie na public relations i
tworzeniu wizerunku (np. reklama), czytelnik zauważy jednak, że inne
techniki mają na celu wzbudzenie zainteresowania klienta poprzez
bezpośrednie dostarczenie innej pożytecznej usługi (szkolenie,
informacja).
WYPRACOWYWANIE REFERENCJI
Słowo podawane z ust do ust jest prawdopodobnie najstarszym i
najbardziej skutecznym sposobem, dzięki któremu firma profesjonalna staje
się znana nowym klientom. Ludzie biznesu i menedżerowie są przyzwyczajeni
do dzielenia się informacjami na temat profesjonalistów takich, jak
prawnicy, księgowi, inżynierowie czy konsultanci. Wymieniają oni
informacje zarówno pochlebne, jak i niepochlebne, tak więc jedynie firma,
która świadczyła usługi bez zarzutu, może liczyć na kolejne pożyteczne
referencje. Menedżer szukający konsultanta często prosi o radę swoich
przyjaciół w biznesie, zanim zwróci się do jakiegokolwiek innego źródła
informacji.
Mogłoby się wydawać, że wspaniałe wyniki podczas świadczenia
usług klientowi, to wszystko, czego trzeba, aby uzyskać dobre referencje.
Doświadczenie wskazuje, że jest to faktycznie rzecz najważniejsza,
aczkolwiek nie jedyna. Niektórzy konsultanci nie czekają bezczynnie, by
zadowolony klient zarekomendował ich kolegom. Omawiają swoje potrzeby i
politykę promocyjną z klientami, prosząc ich:
- o
zasugerowanie, kto jeszcze w środowisku biznesowym będzie zainteresowany
podobnymi usługami;
- o
autoryzację dotyczącą wykorzystywania nazwy i nazwiska klienta jako
referencji dla przyszłych klientów;
- być
może o udzielenie zgody na opisanie i podsumowanie zakończonego sukcesem
zadania w publikacji technicznej, materiałach promocyjnych lub na
seminariach dotyczących zarządzania;
- o
rozmowę na temat konsultanta z innymi menedżerami i kolegami w interesach,
ale również z bankowcami, prawnikami, księgowymi i innymi osobami, które
mogą zostać poproszone o nazwisko dobrego konsultanta przez swoje własne
kontakty biznesowe .
Wymaga to doskonałego wzajemnego zrozumienia między konsultantem i
klientem. Klient nie może się wstydzić, że musi płacić konsultantowi za
zajmowanie się problemem, który powinien rozwiązać sam. Powinien raczej
być dumny, że współpraca z nadzwyczajnym profesjonalistą pomogła mu odkryć
nowe możliwości i spojrzeć na swoje problemy z szerszej perspektywy.
Konsultant musi udowodnić klientowi, że jego troska o klienta wykracza
poza pojedynczy kontrakt – najlepiej osiągnąć to, informując byłych
klientów o najnowszych badaniach i odkryciach w ich sektorze lub ich
dziedzinie problemów opowiadając im o nowych usługach, które może
zaoferować konsultant. Można też przedyskutować podczas lunchu kierunki
rozwoju firmy klienta, a także usług konsultingowych. Warto również
utrzymywać częste kontakty z byłymi klientami. Klient będzie lubił
opowiadać o „swoim” konsultancie i bez wahania zarekomenduje taką osobę.
Zadowoleni klienci staną się twoimi najlepszymi specjalistami do spraw
marketingu, i to za darmo!
PUBLIKACJE FACHOWE
Książki dla menedżerów. Pisanie książek, które będą
czytane przez menedżerów lub nawet pełnić rolę podręczników, staje się
coraz bardziej popularne między konsultantami. Niektóre niedawne
publikacje, oparte na doświadczeniu i badaniach w firmach konsultingowych,
stały się prawdziwymi bestsellerami, a ich wpływ na promowanie nowego
biznesu był znaczny.
Wysiłek promocyjny zależy od charakteru i jakości publikacji.
Czytelnik musi pozostać pod wrażeniem innowacyjnego podejścia autora do
typowych problemów związanych z zarządzaniem oraz dojść do wniosku, że
jego firma również mogłaby wynieść korzyści z takich pomysłów i
doświadczeń. Nie mniej ważne jest znalezienie odpowiedniego wydawcy.
Publikacje, które powtarzają te same stare zagadnienia przy użyciu nowych
słów, mogą przysporzyć kilku niezbyt wyrafinowanych klientów, ale będą
miały niewielki wpływ na dłuższą metę. Napisanie naprawdę dobrej książki
jest trudnym i czasochłonnym zadaniem, a ci którzy twierdzą, że każdy
konsultant powinien tego spróbować, są złymi doradcami. Jeśli uważasz
jednak, że masz dużo do powiedzenia, nie wahaj się!
W wielu krajach rozwijających się i w przeobrażających się
gospodarkach istnieje znaczne zapotrzebowanie na oryginalne publikacje z
dziedziny zarządzania, odzwierciedlające rzeczywiste problemy i
doświadczenia lokalnej gospodarki. Stanowi to prawdziwe wyzwanie i okazję
dla konsultantów zarządczych.
Artykuły o tematyce zarządzania i tematyce przemysłowej.
Pisanie artykułów ma pewne zalety w stosunku do publikowania książek:
- artykuł może skupić się na określonym, dość wąskim temacie
(np. rozwój w sektorze obsługiwanym przez konsultanta, technika
interwencji, która pomogła kilku klientom);
- na napisanie artykułu potrzeba mniej czasu;
- baza czytelnicza będzie szersza, jeśli artykuł wydrukowany
zostanie w szeroko rozpowszechnianym magazynie lub czasopiśmie;
- wielu zajętych menedżerów nie czyta książek, ale przegląda
artykuły dotyczące interesujących ich kwestii.
Aby wzbudzić zainteresowanie potencjalnych klientów, artykuły muszą
dotyczyć ważnych zagadnień. Szczególnie pożyteczne są artykuły oparte na
doświadczeniach wynikających z zadań zakończonych sukcesem, opisujące
przyjęte podejście, osiągnięte zmiany i korzyści po stronie klienta.
Bardzo istotny jest wybór medium. Grupą docelową nie jest
społeczeństwo jako całość czy społeczność akademicka. Dlatego też
rekomendujemy:
- profesjonalne czasopisma handlowe i biznesowe, które czytane są zwykle
przez szerokie grono menedżerów (np. konsultant, który chce być uznawany
za autorytet w dziedzinie zarządzania transportem drogowym, powinien być
znany czytelnikom jako autor publikacji handlowych na temat transportu w
ogóle, a w szczególności na temat sekcji transportu drogowego);
- strony
poświęcone biznesowi i zarządzaniu oraz dodatki do ważnych codziennych
gazet i tygodników;
- lokalne gazety, szczególnie czytane przez społeczność biznesową;
- publikacje stowarzyszeń pracodawców i stowarzyszeń handlowych.
Okolicznościowe dokumenty i broszury. Zarówno aktualni, jak i
potencjalni klienci doceniają, gdy konsultant dysponuje taką samą, jak oni
wiedzą, dzięki studiowaniu technicznych i informacyjnych artykułów,
przewodników, raportów, broszur, list kontrolnych i innych materiałów.
Może to dotyczyć relatywnie wąskiego i specjalistycznego tematu, musi
jednak być bezpośrednio interesujące dla odbiorcy. Dlatego należy wybrać
temat interesujący menedżerów, dostarczając im sugestii i wskazówek
sprawdzonych w praktyce. Nie trzeba ujawniać całego know-how,
stanowiącego podstawę przewagi konkurencyjnej konsultanta, ale trzeba być
przygotowanym na powiedzenie czegoś, gdy rozprowadzone materiały będą
postrzegane jako trywialne próby zyskania popularności. Artykuły
informujące menedżerów lub/oraz specjalistów o wybitnych osiągnięciach w
ich dziedzinie, lub o tendencjach mających szansę wpłynąć na ich biznes są
szczególnie pożądane.
Biuletyny
członkowskie. Biuletyn członkowski to okresowa publikacja, której
celem jest regularne informowanie czytelników o innowacjach na ich polu
działalności. Konsultant może wybierać między biuletynem poświęconym w
całości informacjom z zakresu określonego sektora lub handlu a takim,
który zawiera również informacje dotyczące jego firmy konsultingowej
(zakończone projekty, przeprowadzone badania, rozpoczęte nowe usługi,
publikacje, nominacje na członków zarządu itp.). Jeśli dziedzina jest
odpowiednio dobrana, a biuletyn prowadzony profesjonalnie, może stać się
uznanym źródłem usług referencyjnych, wykorzystywanym przez wielu
subskrybentów. Kilku wysoce specjalistycznym biuletynom prowadzonych przez
firmy profesjonalne udało się osiągnąć ten standard.
Wszystkie
publikacje powinny zawierać odniesienie do firmy konsultingowej, dla
której pracuje dany autor, pewne informacje na temat firmy i świadczonych
przez nią usług oraz (jeśli wyrażą oni zgodę) na temat organizacji
klientów, na podstawie których zebrano opisane doświadczenia.
RELACJE Z PUBLICZNYMI MEDIAMI INFORMACYJNYMI
Publiczne media informacyjne, takie jak prasa, telewizja lub
radio, ciągle poszukują informacji, które ich odbiorcy mają nadzieję
uzyskać. Konsultanci zarządczy posiadają lub są w stanie zgromadzić,
zorganizować i przedstawić niektóre z tych informacji – na przykład na
temat nowych trendów w biznesie i finansach, wpływie rozwoju
technologicznego na prace fabryczne i biurowe, nowych technik oszczędności
energii lub też prawdopodobnego wpływu polityki handlowej na decyzje
inwestycyjne.
Spora liczba konsultantów przekonała się, że korzystne jest
utrzymywanie stałych kontaktów z mediami i pomaganie mediom. Wydawcy i
inni ludzie mediów muszą wywiązywać się z krótkich, niemożliwych do
przesunięcia terminów, potrzebują szybkiej pomocy oraz chcą być pewni, że
ich kontakt jest dobrze poinformowany, godny zaufania i rzetelny.
Potrzebują informacji w formie umożliwiającej natychmiastowe
wykorzystanie. Konsultant, który rozumie te wymagania i próbuje być
elastyczny, może oczekiwać, że zostanie zacytowany jako źródło technicznej
ekspertyzy lub zaproszony do udzielenia wywiadu. Będzie to miało o wiele
większy efekt promocyjny niż kosztowne ogłoszenia w tym samym medium
publicznym.
Reagowanie na wymagania mediów publicznych nie oznacza wcale
powstrzymywania się od jakiejkolwiek inicjatywy. Jeśli zrozumiemy już, jak
funkcjonują media, jakich informacji poszukują (oraz w jakiej formie),
możemy samodzielnie wychodzić z sugestiami tematów lub bezpośrednio
oferować informację lub historię swoim kontaktom w mediach.
Komunikaty lub notatki prasowe są przewidziane do szerszej
dystrybucji w mediach. Niektórzy konsultanci mają w tej dziedzinie dobre
doświadczenia. Komunikat prasowy informujący, że zrobiłeś coś
interesującego w dziedzinie, o której media chętnie informują, może być
bardzo pożądany i wykorzystany przez kilka mediów lub też media mogą
skontaktować się z tobą w celu uzyskania dalszych informacji.
Niektóre media mają zniekształcony obraz konsultantów i w
związku z nimi doszukują się jedynie sensacyjnych informacji (np. na temat
projektów, które zakończyły się całkowitą porażką, lub kolosalnych
wynagrodzeń pobranych za pracę poniżej standardów). Sarkastyczne artykuły
zawierające tego typu informacje ukazują się od czasu do czasu w gazetach
i magazynach biznesu w różnych krajach.
Reagowanie w sposób arogancki i agresywny jest bezcelowe. Nawet ujawnianie
podstawowych faktów może okazać się trudne ze względu na poufność i z
innych powodów. Pomaganie mediom w wykonywaniu ich pracy oraz
prezentowanie profesjonalnego podejścia podczas kontaktów z nimi jest
najlepszym sposobem na zmianę ich nastawienia do konsultantów.
SEMINARIA I WARSZTATY
Seminaria dotyczące zarządzania, okrągłe stoły, konferencje,
warsztaty, instruktaże menedżerskie i inne tego typu wydarzenia stały się
bardzo popularne w sektorze konsultingu. Zwykle konsultant zaprasza
menedżerów do uczestnictwa w sesji poświęconej tematyce dla nich
szczególnie interesującej – na przykład jak podchodzić do relacji
pracodawca – pracownik wobec nowych regulacji prawnych, jakie wydarzenia
zachodzą na międzynarodowych rynkach pieniężnych, w jaki sposób można
wykorzystać nowe komputerowe systemy informatyczne. Firma konsultingowa
może zaprosić specjalistów zewnętrznych w celu wygłoszenia mowy, ale
najważniejsze jest, aby prezentacji dokonali profesjonaliści zatrudnieni w
danej firmie, aby zademonstrowali, że firma jest całkowicie zorientowana w
nowoczesnych rozwiązaniach i potrafi opracować ciekawe zastosowania
praktyczne. Jeśli jest to możliwe, powinny zostać opisane prace niedawno
podjęte przez firmę, z uwzględnieniem korzyści odniesionych przez
klientów. Jednakże najważniejsze jest, aby uczestnicy postrzegali
seminarium jako bezpośrednią pomoc dla nich, a nie jedynie ćwiczenie
sprzedażowe.
Zasugerowanie jednego sposobu organizacji seminarium jest
niemożliwe. Należy rozważyć, czy lepszą taktyką jest oferowanie go jako
bezpłatnej usługi dla wszystkich klientów, wybranych klientów,
potencjalnych nowych klientów czy szerokiej publiczności, czy pobieranie
relatywnie wysokich opłat lub opłat jedynie za posiłki i zapewnione
wydrukowane materiały itp. Seminarium może być zorganizowane przez samą
firmę konsultingową lub przy współpracy z centrum lub instytutem
zarządzania, lokalną izbą handlową czy stowarzyszeniem handlowym. Powinno
być krótkie, a czas i miejsce dogodne.
Jeśli celem seminarium jest marketing, uczestnikami powinni
być również potencjalni klienci. W idealnej sytuacji można by wykorzystać
wybiórczą listę mailingową i zaprosić decydentów z organizacji, które
prawdopodobnie mogą potrzebować wsparcialub szukają możliwości w
dziedzinach, które będą omawiane. W takim wypadku należy ocenić
prawdopodobieństwo reakcji (które może sięgać od 5 do 20 procent, zależnie
od czynników takich jak temat, reputacja firmy organizującej seminarium i
mówców, jakości listy mailingowej oraz skłonności menedżerów do
uczestnictwa w seminariach). Sugeruje się także, by zaproszenia były
zindywidualizowane pod względem formy.
Osoby, które zgodzą się uczestniczyć w seminarium, wyrażają w
ten sposób zainteresowanie zarówno tematem, jak i kompetencjami firmy
organizującej seminarium. Mogą to być potencjalni klienci. Dlatego należy
starannie zanotować ich nazwiska. Dyskusje z nimi rozpoczną się już w
trakcie seminarium, np. w małych grupach przewidzianych w harmonogramie
seminarium lub poprzez indywidualne kontakty. Niektórzy z nich mogą
wyrazić ochotę kontynuowania dyskusji po zakończeniu seminarium lub
poprosić o spotkanie, powstanie więc w ten sposób bardziej precyzyjna
lista przyszłych kontaktów (powiedzmy rozmowa telefoniczna dwa lub trzy
tygodnie po seminarium, oferta spotkania w celu przedyskutowania
konkretnych problemów bardziej dogłębnie bez żadnych natychmiastowych
zobowiązań). Może to stworzyć perspektywy dla nowych zadań.
Wiele firm konsultingowych prowadzi otwarte programy
szkoleniowe, a niektóre z nich założyły specjalne instytuty lub działy
szkoleniowe.
Są to bezpośrednie usługi na rzecz klienta, których nadrzędnym celem jest
rozwijanie umiejętności, a nie marketing. Uczestnicy nie muszą pochodzić z
firm aktualnych lub potencjalnych klientów. Nie można jednak całkowicie
zaprzeczyć marketingowemu wymiarowi tych szkoleń. Niektórzy uczestnicy
mogą chcieć zastosować to, czego się nauczyli, i poproszą firmę
konsultingową o pomoc. Inni zakończą szkolenie ze świadomością w zakresie
dziedzin know-how danej firmy konsultingowej i jej wyników na polu
szkoleń. Z pewnością będą o tym pamiętać, wybierając w przyszłości
konsultanta.
Ogólnie rzecz biorąc, osoby, które ukończyły wszystkie programy
szkoleniowe, powinny być uważane za byłych klientów konsultanta. Znają one
jego firmę, a jeśli program szkoleniowy był pożyteczny, jej wizerunek w
ich umysłach będzie korzystny. Okazywanie im zainteresowania, dostarczanie
cennych informacji i kontaktowanie się z nimi wybiórczo może stworzyć
okazję do rozpoznania i omówienia nowych zadań konsultingowych.
SPECJALNE USŁUGI INFORMACYJNE
Efekt promocyjny specjalnych usług informacyjnych może być
podobny do efektu seminariów czy komunikatów prasowych. Firma
konsultingowa, która staje się uznanym autorytetem w zakresie konkretnej
dziedziny informacji znaczących dla decydentów, może wykorzystać swoje
usługi informacyjne do celów promowania pracy konsultingowej. Okresowe
raporty informacyjne mogą zawierać opis usług konsultingowych firmy.
Indywidualne pytania można wykorzystać do opisania innych usług. Jeśli
otrzymane informacje mają dla klientów dużą wartość, wielu z nich
zainteresuje się również innymi usługami oferowanymi przez tę samą firmę.
I odwrotnie – wartość powierzchownych, fragmentarycznych i niebezpiecznych
informacji będzie niewielka.
BADANIA ZARZĄDZANIA I BIZNESU
Jak już wspominaliśmy w rozdziałach 1 i 24, rola badań w
konsultingu ciągle rośnie. Trend ten ma znaczące implikacje marketingowe.
W ramach seminariów, artykułów, wiadomości prasowych i innych instrumentów
marketingowych opisanych w poprzednich paragrafach firma konsultingowa
może zdecydować się na poinformowanie o własnych badaniach lub też o
badaniach prowadzonych gdzie indziej, ale wykorzystywanych dla celów usług
i produktów danej firmy. „Zbadaliśmy i rozpoznaliśmy najistotniejsze
czynniki determinujące skuteczność elastycznych systemów produkcyjnych” to
prawdopodobnie bardziej przekonywająca informacja marketingowa niż: „Mamy
wiele doświadczeń w zakresie poprawy systemów produkcyjnych”. Aby jednak
wykazać prawdziwe zainteresowanie, potencjalny klient może chcieć
dowiedzieć się więcej niż to, że masz badawczy umysł oraz że twoja firma
wykorzystuje badania do poszerzenia i aktualizacji usług konsultingowych.
Powinieneś chętnie podzielić się istotnymi wynikami badań ze środowiskiem
biznesu i innymi potencjalnymi klientami.
REKLAMA
Celem reklamy jest wzbudzenie zainteresowania dużej liczby
potencjalnych klientów poprzez danie im do zrozumienia, które produkty i
usługi oferowane przez twoją firmę są dla nich szczególnie atrakcyjne.
Reklama czyni ogromne postępy w konsultingu zarządczym i co roku mamy z
nią bardziej do czynienia. Konsultanci powinni mieć świadomość jej zalet i
wad.
Osoby, które prowadzą konsulting w zakresie marketingu i
dystrybucji, znają się zwykle na kwestiach reklamy i mogą nawet być w
stanie projektować ogłoszenia i kampanie reklamowe dla własnej firmy. Nowy
konsultant, który nie posiada wiedzy na temat reklamy, powinien zwrócić
się do profesjonalnej agencji public relations lub agencji reklamowej
przed rozpoczęciem dużej kampanii reklamowej i wydaniem na nią spornych
pieniędzy. Wiele metod masowej reklamy i mediów wykorzystywanych do
promowania dóbr i usług dla szerszej grupy społecznej mniej nadaje się do
prowadzenia marketingu usług profesjonalnych.
Ogłoszenia prasowe muszą spełniać dwa kryteria. Po pierwsze
muszą być zamieszczone w gazetach i magazynach, co do których istnieje
najwyższe prawdopodobieństwo, że zobaczy je tam potencjalny klient. Należy
więc koniecznie dowiedzieć się, co czytają menedżerowie i ludzie biznesu.
Im więcej miejsca zajmuje ogłoszenie i im szerszy jest zasięg danego
dziennika, tym wyższe koszty ogłoszenia. Konsultant, który poprzednio
pomógł periodykowi biznesowemu lub handlowemu i wypracował uprzywilejowane
relacje z wydawcą, może uzyskać przestrzeń reklamową za specjalną cenę.
Reklamy muszą spełniać kryteria efektywnego projektu:
- zawierać małą ilość najważniejszych informacji zamiast wielu
fragmentarycznych szczegółów;
- podkreślać (jeśli to możliwe w nagłówku lub innej widocznej
formie) korzyści, których oczekuje klient, a nie promować nazwę i
pochodzenie firmy;
- jasno informować, gdzie i jak można nawiązać kontakt z
konsultantem;
- apelować do smaku i wartości kulturowych potencjalnych
klientów.
Reklamy
telewizyjne lub radiowe nie są zbyt często wykorzystywane przez
konsultantów zarządczych. Nie należy jednak całkowicie ich ignorować.
Niektóre stacje mogą nadawać programy dla lokalnych społeczności
biznesowych lub przemysłowych na tematy takie, jak zakładanie
przedsiębiorstwa, uzyskiwanie kredytu, oszczędzanie energii czy
podnoszenie produktywności; po tego typu programie może następować
reklama.
ROZSYŁANIE MATERIAŁÓW PROMOCYJNYCH
Rozsyłanie materiałów promocyjnych jest metodą, którą rozważał
prawdopodobnie każdy konsultant na określonym etapie. Wielu konsultantów
odrzuciło ten pomysł, ponieważ uważa, że tak zwane „zimne kontakty” to
strata czasu i pieniędzy. Metodę tę wykorzystują natomiast firmy o
ustalonej pozycji oraz nowi uczestnicy rynku konsultingowego.
Najistotniejszą rzeczą jest posiadanie dobrej listy
mailingowej. Niektórzy konsultanci wolą sami tworzyć tego typu listy,
wykorzystując informacje na temat organizacji w sektorze, który pragną
obsługiwać (np. na temat małych firm zlokalizowanych w określonym
dystrykcie, które prawdopodobnie mają problemy z przepływami pieniężnymi).
Mogą również istnieć stowarzyszenia handlowe lub specjalne firmy, od
których można zakupić taką listę mailingową.
Wysyłać należy jedynie starannie dobrane i odpowiednio
zaprojektowane materiały. Obejmują one materiały informacyjne i ulotki na
temat firmy konsultingowej, arkusze informacyjne i raporty na temat nowych
usług, raporty roczne, przedruki artykułów, próbki komunikatów prasowych
itp. Nie ma powodu, by zasypywać menedżerów papierami; tak czy tak
otrzymują oni zbyt wiele materiałów promocyjnych. Dlatego wysłane
materiały powinny być wyczerpujące i krótkie, oferować potencjalnemu
klientowi istotne informacje techniczne, przedstawiać unikatowe podejścia
konsultanta, jego znajomość biznesu oraz ostatnio podjęte prace. Materiały
te powinny być uzupełnione krótkim opisem firmy konsultingowej oraz
charakterystykami jej bardziej doświadczonych pracowników.
WYSTAWY
Wystawy profesjonalnych usług i materiałów, organizowane w
połączeniu z targami handlowymi, wystawami komputerów, komunikacji,
sprzętu biurowego i edukacyjnego, konferencje poświęcone zarządzaniu i
szkoleniom również stanowią okazję do reklamy. Jeśli przedstawiciel firmy
konsultingowej może być na nich obecny, niektórzy klienci zechcą zapewne
nawiązać z nim kontakt bezpośrednio na wystawie.
ZAWODOWA I SPOŁECZNA DZIAŁALNOŚĆ MENEDŻERA
Jeśli jesteś konsultantem, w twoim interesie leży nawiązanie
kontaktów z menedżerami i bycie postrzeganym jako ktoś, kto należy do
kręgów zarządzania i biznesu. Oczekujesz, że tego typu działania „ujawnią”
cię licznym potencjalnym klientom, którzy będą woleli współpracować z
osobą, którą znają na podstawie kontaktów zawodowych i prywatnych, niż z
kimś obcym. Poznasz również bankowców, prawników i innych
profesjonalistów, którzy mogą zarekomendować cię własnym klientom.
Wielu konsultantów to członkowie stowarzyszeń zarządczych i
podobnych organizacji członkowskich, lokalnych, krajowych i
międzynarodowych. Chętnie wygłaszają oni przemówienia na spotkaniach
(często za darmo) i zgadzają się pracować dla określonych komisji.
Przejawiają „swobodną inicjatywę” (zainteresowanie i dostępność), nie
powinni jednak przesadzać, aby ich zachowanie nie stało się irytujące i
podejrzane. Indywidualny konsultant musi zastanowić się, w ilu
wydarzeniach tego typu może uczestniczyć, natomiast duża firma
konsultingowa może być reprezentowana przez różnych pracowników w kilku
organizacjach.
Prywatna działalność społeczna, kulturalna i sportowa stwarza
okazję do nieformalnych kontaktów, które mogą prowadzić do uzyskania
nowych zleceń. Niejeden projekt konsultingowy został zapoczątkowany na
kursie gry w golfa!
OCHOTNICZA PRACA SPOŁECZNA
Organizacje zaangażowane w prace społeczne i rozwój społeczny
potrzebują członków i doradców dysponujących know-how z zakresu
administracji i zarządzania. Ich problemy techniczne nie są zbyt
skomplikowane, ale pomaganie im jest często źródłem największej
satysfakcji i cennym doświadczeniem społecznym.
Ochotnicze świadczenie usług społecznych i komunalnych nadaje
znaczny wymiar społeczny wizerunkowi konsultanta. Może nawet zostać
sformalizowane poprzez wyrażenie uznania lub przyznanie nagrody. Pomaga
nawiązać kontakty z menedżerami i ludźmi biznesu, którzy również zajmują
się tego typu działalnością – w niektórych krajach takich ludzi jest
naprawdę wielu.
SPISY PRZEDSIĘBIORSTW
W większości krajów istnieją różne spisy usług
profesjonalnych, zawierające sekcje dotyczące konsultantów zarządczych.
Oprócz nazwiska i adresu konsultanta spis tego typu zawiera także opis
dziedzin stworzony na podstawie standardowych pojęć i definicji wybranych
przez wydawcę spisu lub też dostarczony przez danego konsultanta.
Bardzo rzadko się zdarza, by potencjalny klient wybrał
konsultanta bezpośrednio z tego typu spisu. Może on jednak zostać
wykorzystany do ustalenia krótkiej listy konsultantów lub do sprawdzenia i
uzupełnienia informacji na ich temat. Dlatego wskazane jest, aby firmy lub
konsultanci byli ujęci w spisie, który jest ogólnie znany i cieszy się
dobrą reputacją. Obejmuje to również spisy członkowskie wydawane przez
zawodowe stowarzyszenia konsultingowe. Niekoniecznie trzeba starać się
umieścić swoją nazwę czy nazwisko w każdym spisie za wszelką cenę.
Jeśli książka telefoniczna danego regionu zawiera sekcję
poświęconą konsultantom, należy upewnić się, że nasza firma znajduje się
na tej liście.
ODPOWIEDZI NA ZAPYTANIA
Wykorzystanie którejkolwiek z technik marketingowych opisanych
powyżej może w pewnym momencie doprowadzić do tego, że potencjalny klient
złoży nam zapytanie ofertowe. W niektórych przypadkach potencjalnych
klientów prosi się wprost o złożenie tego typu zapytania (np. po
zakończeniu seminariów, w których uczestniczyli). Zapytania te mogą
obejmować szeroki zakres tematów, łącznie z ogólnymi pytaniami na temat
zarządzania i biznesu, źródeł informacji, profilu firmy konsultingowej,
pracy dla innych klientów lub problemów, przed którymi staje klient
składający zapytanie.
Jakiekolwiek zapytanie tego typu może być kolejnym efektywnym
krokiem do zdobycia nowego zlecenia, może również zburzyć dopiero tworzącą
się relację i zrazić potencjalnego klienta. Ryzyko takie jest szczególnie
wysokie w przypadku dużych firm konsultingowych, jeśli osoba, z którą
nawiązuje się kontakt (może to być operator telefoniczny, ale także
profesjonalista, który przypadkiem przebywa w danym biurze), nie jest w
stanie skontaktować klienta z właściwym kolegą czy zareagować odpowiednio
na tego typu zapytanie.
Warto więc pamiętać o następujących zasadach:
- jeśli
reklamujesz swoje usługi, piszesz artykuły, przemawiasz na konferencjach
itp., możesz spodziewać się zapytań;
- należy
przeznaczyć określone zasoby na obsługę zapytań (wyznaczyć ludzi,
zarezerwować czas, zainstalować automatyczne sekretarki nagrywające
zapytania klientów pod nieobecność konsultanta);
- każde
zapytanie musi zostać potraktowane z najwyższą uprzejmością i
cierpliwością oraz na odpowiednim poziomie (dobrze poinformowany klient
może zniechęcić się ogólną odpowiedzią urzędnika lub niedoinformowanego
młodszego konsultanta; menedżer firmy będzie oczekiwał odpowiedzi od
partnera lub innego przedstawiciela władz firmy);
- na
zapytania, na które nie można odpowiedzieć natychmiast, odpowiedź powinna
zostać udzielona w najszybszym możliwym terminie;
- odpowiedź na zapytanie wiąże się z taktyką marketingową – to znaczy, że
trzeba zastanowić się, jak daleko możemy się posunąć: jedynie odpowiedzieć
na pytanie, wykazać zainteresowanie organizacją klienta, zaproponować
spotkanie itp.;
- w
określonych przypadkach konsultant będzie musiał zdecydować, jak wiele
może ujawnić (może się zdarzyć, że klient będzie próbował przekształcić
zapytanie w bezpłatne konsultacje);
- zapytania powinny być zapisywane w aktach klienta (patrz: ramka 25.4),
należy również umieszczać tam odpowiednie sugestie dotyczące dalszych
możliwych działań.
LOKALIZACJA I STAN URZĄDZEŃ BIUROWYCH
Między prestiżowym wizerunkiem usług profesjonalnych a
ekonomią ich funkcjonowania należy znaleźć złoty środek. Odpowiedni adres
zwykle znajduje się w pobliżu źródła biznesu. Stąd firmy konsultingowe
lokalizuje się na ogół w finansowej lub handlowej części stolicy lub
większego centrum przemysłowego, co w przypadku wielu krajów jest
jednoznaczne. Jednakże „dobry adres” jest zazwyczaj drogi i konsultant
musi być w stanie sobie na niego pozwolić.
Odpowiedni wygląd biur, recepcji i pokoi konferencyjnych, w
których przyjmuje się gości, jest równie ważny. Odnoszące sukcesy firmy
konsultingowe chcą pokazać swoim klientom, że używają najnowocześniejszych
sprzętów biurowych oraz eleganckiego, ale praktycznego wyposażenia, jak
również posiadają sprawną administrację wewnętrzną. Demonstrowanie
nadmiernych luksusów może zrobić wrażenie na określonych klientach, ale
większość z nich zniechęci. Twoi klienci szybko dojdą do wniosku, że będą
musieli zapłacić za urodę i komfort twoich pomieszczeń biurowych.
Właściciele i menedżerowie małych firm poczują się zdecydowanie nieswojo w
biurach całkiem niepodobnych do ich środowiska pracy.
NAZWA I LOGO
Mimo iż wielu konsultantów nie zdaje sobie z tego sprawy,
eksperci do spraw public relations potwierdzają, że nazwa i logo firmy
odgrywają rolę w publicznym przedstawianiu wizerunku firmy i w
zaprezentowaniu się potencjalnym klientom.
Jeśli nazwa firmy jest dobrze znana i staje się częścią
wartości tej firmy, nie należy jej zmieniać, nawet jeśli nie ma ona już
dłużej swojego pierwotnego znaczenia. Nowa firma może jednak rozważać inne
możliwości wyboru.
Nazwiska osób. Nadawanie firmie nazwy od nazwiska
założyciela, właściciela lub głównych partnerów jest bardzo powszechne w
sektorze usług profesjonalnych. Warto wiedzieć, kto pełni kluczową rolę w
firmie. Jeśli konsultant odnosi sukces jako autor lub mówca na
konferencjach, potencjalni klienci łatwo kojarzą jego osobę z firmą
nazwaną od jego nazwiska. Z drugiej jednak strony, może to być źródłem
pewnego zamieszania – trudno utrzymać klarowne rozróżnienie między
działalnością prywatną i profesjonalną pod tą samą nazwą.
Szybki przegląd list znaczących firm rachunkowych i
konsultingowych wskazuje, że w nazwach przeważają nazwiska osób
(założycieli lub głównych partnerów). Nie zaleca się wykorzystywania
nazwiska osoby, jeśli brzmi ono niezręcznie w kulturowym środowisku
konsultingowym lub może być źródłem dziwnych skojarzeń.
Dziedzina działalności. Następną opcją jest nadanie
firmie nazwy od dziedziny działalności (np. Konsultanci Międzynarodowego
Marketingu, Usługi dla Zarządzania Transportem Publicznym). Nazwę tego
typu należy wybierać bardzo starannie:
- może
się ona stać ograniczeniem, jeśli konsultant rozpocznie działalność w
nowej dziedzinie (np. doda nową dziedzinę transportu do transportu
drogowego) – tego typu sytuacja miała miejsce w przypadku wielu firm;
- może
łatwo prowadzić do nieporozumień, jeśli jest zbyt ogólna i jeśli kilka
firm w tym samym środowisku biznesowym używa podobnych nazw (Usługi
Planowania Zasobów, Zarządzanie Zasobami, Usługi Planowania Strategicznego
itp.).
Akronim. Warto zastanowić się nad akronimem dla firmy: pierwotne
pełne nazwy wielu firm profesjonalnych dawno zostały już zapomniane i
całkowicie zastąpiły je akronimy.
Logo.
Logo firmy profesjonalnej nie ma tak wielkiego znaczenia, jak w przypadku
reklamy masowych dóbr konsumpcyjnych, może jednak odegrać pożyteczną rolę
w przypominaniu klientom, że dana wiadomość pochodzi od konkretnej firmy.
Logo może być umieszczane na listownikach, wizytówkach, komunikatach
prasowych, raportach, materiałach promocyjnych oraz reklamach drukowanych
i wizualnych.
[1]
Patrz: W. Wolf: Management and consulting: An introduction to James
McKinsey (Ithaca, Nowy Jork, New York State School of Industrial
and Labour Relations, Cornell University, 1978).
[2]
D. Maister: Managing the professional service firm (Nowy Jork,
The Free Press,; 1993), s.111
[3]
Szczegółowy opis procedury znaleźć można w: M. Kubr: How to select
and use consultants: A client’s guide, Management Development
Series, nr 31 (Genewa, ILO, 1993) rozdział 4.
[4]
Stowarzyszenie Firm Konsultingu Zarządczego (ACME): ACME 1993
survey of United States key
management information (Nowy Jork,
1993), s. 15.
[5]
Patrz również komentarze zawarte w: V.E. Millar: On the management
of professional service firms: Ten myths debunked (Fitzwilliam,
New Hampshire, Kennedy Publications, 1991), s. 5-14.
|