20.2.
ODPOWIEDZI PROGRAMOWE
W kontekście sektora prywatnego pojawia się wiele innowacji w
zakresie zarządzania. Trzy z nich omówimy w skrócie poniżej: prywatyzację,
zmiany inżynieryjne w procesach oraz restrukturyzację organizacyjną.
PRYWATYZACJA
Na świecie zjawisko prywatyzacji wystąpiło po raz pierwszy w
latach osiemdziesiątych jako radykalna odpowiedź programowa mająca na celu
odwrócenie tendencji, które wymknęły się spod kontroli, takich jak
rozszerzenie wpływów rządu na wiele nowych dziedzin uprzednio prywatnych,
istnienie i zwiększająca się liczba przedsiębiorstw państwowych bez
względu na nieskuteczny wysiłek w kierunku ich większej orientacji na
wyniki działalności. Rozumowanie leżące u podstaw działań prywatyzacyjnych
było następujące: (1) sektor prywatny powinien robić to, co umie robić
lepiej i bardziej efektywnie w interesie całego narodu oraz (2) rządy nie
stają się silniejsze i bardziej pożyteczne, prowadząc nieskończoną liczbę
działań, ale skupiając się na polityce, regulacjach, kontroli i usługach
specyficznych jedynie dla rządu, które jedynie rząd może prowadzić w
imieniu społeczeństwa.
Główną formą prywatyzacji było przeniesienie aktywów
przedsiębiorstw państwowych z rządu na właścicieli prywatnych. W gruncie
rzeczy tego typu działanie to dla wielu ludzi synonim prywatyzacji.
Istnieje jednak wiele innych sposobów i dziedzin prywatyzacji. Należy
podkreślić, że prywatyzacja w sensie prawnym to nie wszystko: dużo
istotniejsze jest stworzenie środowiska, które jest konkurencyjne i w
ramach którego mogą zadziałać prawa rynku (patrz: rozdział 21 o metodach i
technikach prywatyzacyjnych).
ZMIANY
INŻYNIERYJNE W PROCESACH
W przypadku działań usługowych ważne jest, aby zadać sobie
pytanie: dlaczego wykonujemy to zadanie i jakich możemy oczekiwać
rezultatów? Możemy wykonać dużo nieproduktywnej pracy, jeśli
skoncentrujemy się na zadaniach, a nie będziemy mieli na uwadze całego
procesu, którego elementem jest zadanie. Dzisiejszy postęp technologii
informatycznej umożliwia organizacjom opracowanie nowych sposobów
wykonywania określonych działań w sposób dużo skuteczniejszy i mniej
pracochłonny, które jednocześnie redukują czas potrzebny na osiągnięcie
rezultatów. Wykorzystanie technologii informatycznej do zmian
inżynieryjnych administracji i innych procesów stało się istotną strategią
mającą na celu podniesienie produktywności sektora publicznego.[2]
RESTRUKTURYZACJA ORGANIZACYJNA
W niedalekiej przeszłości rządy Kanady, Szwecji i Wielkiej
Brytanii oraz innych krajów przeprowadziły restrukturyzację sektora
publicznego, w celu między innymi:
- wyjaśnienia kwestii odpowiedzialności ministerstw i
departamentów poprzez oddanie w ich ręce większej władzy w dziedzinach
funkcjonalnych;
- oddzielenia działań politycznych od działań programowych;
- wspierania innowacji i podejmowania ryzyka poprzez
rozluźnienie ograniczeń menedżerów związanych ze służbą państwową;
- uczynienia organizacji bardziej skutecznymi poprzez
udoskonalenie zarządzania zasobami ludzkimi;
- przedsięwzięcia projektów pilotażowych dla nowych opcji
pracy.
Inicjatywy tego typu doprowadziły do poważnej restrukturyzacji sektora
publicznego, ich przykładem jest stworzenie specjalnych agencji
operacyjnych wdrażających określone programy rządowe.
Agencje te działają w stabilnej sytuacji politycznej oraz
przejmują całkowitą odpowiedzialność za wdrożenie programu operacyjnego.
Specjalne agencje operacyjne mają jasno określoną misję, mandaty i budżet
i wymaga się od nich skutecznego działania na wzór sektora prywatnego.
Udziela im się zwolnienia z ograniczeń związanych budżetem, zachowywania
nadwyżek operacyjnych z roku na rok, w zakresie polityki personalnej itp.
Inne zmiany strukturalne dotyczą zmniejszenia poziomów
zarządzania poprzez wyeliminowanie menedżerów średniego szczebla oraz
dokonanie poprawek w procesach budżetowych na drodze eliminacji
rozróżnienia między pensją a budżetem operacyjnym. Istnieją również
rozliczne inicjatywy mające na celu poprawienie zarządzania ludźmi poprzez
wprowadzenie nowoczesnych metod myślenia zarządczego w odniesieniu do
jakości i obsługi klienta, wzmocnienia władzy, szkolenia i uczenia, pracy
w środowisku zadaniowym itp.
PONOWNE
WYNALEZIENIE RZĄDU
David Osborne i Ted Gaebler wyrazili precyzyjnie to, w co
wierzy wielu innych naukowców i praktyków – rządy muszą zostać
wynalezione ponownie.[3]
Bogate i demokratyczne społeczeństwo nie może istnieć bez silnego i
efektywnego rządu. Kwestią nie jest tu prywatne zarządzanie i sektor
prywatny kontra sektor publiczny i rząd, ale synergia obu sektorów,
gdzie każdy gra swoją rolę w sposób najlepszy dla interesów całego
społeczeństwa, świadcząc bardziej efektywnie usługi, które umie
świadczyć. Krytykowanie rządów stało się modne, ale bezproduktywne. Tak
naprawdę potrzebne są konstruktywne i możliwe do zrealizowania
propozycje – rząd musi zostać wynaleziony od nowa. Osborne i Gaebler
sugerują dziesięć ogólnych zasad czy kierunków, które określają sposób,
w jaki organizacje publiczne powinny budować swoją strukturę i przesuwać
się od centralizacji ku decentralizacji, od monopolu do konkurencji, od
mechanizmów biurokratycznych do mechanizmów rynkowych, od przeznaczania
funduszy na wkład do przeznaczania funduszy na produkcję i jej rezultaty
(ramka 20.2).
Ramka 20.2. Ponowne wynalezienie rządu
Dziesięć
zasad:
- Rząd
katalityczny: kierowanie zamiast samonapędzania.
- Rząd
będący własnością społeczeństwa: władza zamiast służby.
- Rząd
konkurencyjny: zastrzyk konkurencji w sferę usług.
- Rząd
kierujący się misją: przekształcanie organizacji kierujących się zasadami.
- Rząd
zorientowany na wyniki: dotowanie produkcji zamiast wkładów.
- Rząd
skoncentrowany na konsumentach: odpowiadanie na potrzeby konsumentów
zamiast biurokracji.
- Rząd
przedsiębiorczy: zarabianie zamiast wydawania.
- Rząd
przewidujący: zapobieganie zamiast leczenia.
- Rząd
zdecentralizowany: od hierarchii do partycypacji i pracy zespołowej.
- Rząd
zorientowany rynkowo: powodowanie zmian rynku.
Źródło: D. Osborne i T. Gaebler: Reinventing
government: How the entrepreneurial spirit is transforming the
public sector (Nowy Jork, Plume, 1993).
[1]
D. Osborne: Reinventing government w: Public Productivity
and Management Review (San Francisco), tom XVI, nr 4, lato 1993,
s. 350.
[2]
Patrz: M. Hammer i J. Champy: Re-engineering the corporation (Nowy
Jork, Harper Business, 1993) oraz rozdziały 4 1 i 22 tej książki.
[3]
D. Osborne i T. Gaebler: Reinventing government: How the
entrepreneurial spirit is transforming the public sector (Nowy
Jork, Plume, 1993).
[4]
M. Kubr: How to select and use consultants: A client’s guide,
Management Development Series nr 31 (Genewa, ILO, 1993), s. 99-100.
|