2.6. KONSULTING ZARZĄDCZY I INNE PROFESJE
Na poprzednich stronach
zwróciliśmy uwagę na dwie tendencje: po pierwsze, konsultanci zarządczy w
zdecydowany sposób wkraczają w nowe dziedziny usług, które po pewnym
czasie mogą stać się nowymi dziedzinami konsultingu zarządczego, ale
również w dziedziny, które wykraczają poza pole konsultingu zarządczego;
po drugie, inni dostawcy usług profesjonalnych i ekonomicznych coraz
bardziej koncentrują się na usługach zbliżonych do konsultingu. Dowodzi
to, że poszczególne zawody nie są otoczone nieprzystępnymi granicami i
obwarowaniami w stosunku do potencjalnych intruzów. Świat profesjonalny
uległ znacznym zmianom, granice określonych profesji przesunęły się,
zmienił się ich status, wzajemne relacje i metody pracy.
INFRASTRUKTURA
PROFESJONALNA GOSPODARKI RYNKOWEJ
Gospodarce rynkowej do
właściwego funkcjonowania potrzebna jest dobrze rozwinięta, odpowiednia i
efektywna infrastruktura usług profesjonalnych. Konsulting zarządczy jest
jedną z nich. Na ogólną infrastrukturę składa się wiele innych usług
(patrz schemat 2.1). Wszystkie są przeznaczone dla tych samych klientów
sektora prywatnego i publicznego, w tym dla przedsiębiorstw,
administracji, organizacji społecznych i niezależnych jednostek. Usługi te
są również przeznaczone dla siebie wzajemnie.
Zmiany strukturalne,
które dotyczyły systemów ekonomicznych i rządów w ciągu ostatnich
kilkudziesięciu lat, miały poważny wpływ na profesje świadczące usługi tym
systemom i rządom. Usługi ze strony prawników, księgowych, bankierów
inwestycyjnych, konsultantów zarządczych i innych stały się wysoce
pożądane w toku coraz szybszych, bardziej radykalnych i złożonych zmian
strukturalnych. Fuzje i przejęcia, transakcje partycypacyjne,
prywatyzacja, liberalizacja handlu, rozwój eksportu, nowe formy handlu
zagranicznego i operacji finansowych, alianse gospodarcze czy nowe prawa i
umowy regulujące narodową i międzynarodową gospodarkę – to wszystko nowe
pola do popisu dla profesji związanych z biznesem i zarządzaniem.
Większość z takich
transakcji handlowych czy zmian strukturalnych nie podlega tylko jednej
profesji. Mają one z pewnością płaszczyznę prawną, finansową, rachunkową,
organizacyjną, zarządczą i inne, choć niektóre aspekty mogą okazać się
dominujące w danym przypadku. Poza tym od wszystkich profesji wymaga się
obecnie międzynarodowej perspektywy i ekspertyzy.
W tym kontekście
rozwinął się i ewoluował konsulting zarządczy. Ulegał on zmianom na skutek
interakcji z innymi profesjami, na zasadzie zarówno konkurencji, jak i
współpracy. Tą wspólną zależność najlepiej ilustruje spektakularny rozwój
usług konsultingowych ze strony międzynarodowych firm rachunkowych. W
ciągu ostatnich dwudziestu lat stały się one liderami w konsultingu przy
jednoczesnych osiągnięciach w zakresie rachunkowości i audytów, które
także zapewniły im pozycję lidera.
Schemat 2.1. Infrastruktura usług
profesjonalnych
WKRACZANIE W SFERĘ
INNYCH PROFESJI
Silna konkurencja to
jedna z głównych cech obecnego stanu profesji. Istnieje ona zarówno w
obrębie danej profesji, jak i między poszczególnymi profesjami. W momencie
pojawiania się nowego potencjalnego rynku może wystąpić sytuacja, w której
kilka profesji może zgłosić prawa własności do tego rynku. Tak było w
przypadku prywatyzacji – firmy rachunkowe, bankierzy inwestycyjni,
konsultanci zarządczy i firmy prawnicze konkurowały ze sobą o pozycję
lidera i większy udział w rynku.
Jeżeli praca, która ma
zostać wykonana, wymaga podejścia interdyscyplinarnego – co zdarza się
coraz częściej – firma wewnątrz jednej profesji może podjąć decyzję o
stworzeniu nowej linii usług w dziedzinie, która należy do innej profesji,
przynajmniej z czysto technicznego punktu widzenia. Konsulting zarządczy
wkracza w doradztwo podatkowe, czy też firma komputerowa może zdecydować
się świadczyć usługi konsultingowe. Inne przykłady tego typu podaliśmy w
podrozdziale 2.4. W ten sposób firma staje się wielo-profesjonalna i
wielodyscyplinarna. Jeżeli istnieją przeszkody natury prawnej czy innej,
które uniemożliwiałyby połączenie danych linii usług wewnątrz jednej firmy
(na przykład doradztwo prawne i konsulting zarządczy czy rachunkowość i
usługi audytowe), najczęściej stosowanym rozwiązaniem jest ustanowienie
nowej firmy siostrzanej bądź filii świadczącej usługi danego typu.
W obrębie szarej strefy
konkurencja jest bezpośrednia. Dla przykładu wycena przedsiębiorstwa w wielu krajach nie jest dziedziną zastrzeżoną dla żadnej konkretnej
profesji. Konsultanci zarządczy słusznie podkreślają swoje zalety:
oszacowanie potencjalnych przyszłych dochodów przedsiębiorstwa wymaga
umiejętności analizy popytu i tendencji wewnątrz sektora, poziomu użytej
technologii, pojawiających się możliwości technologicznych, surowców,
konkurentów lokalnych i zagranicznych, jakości i kosztów pracy itp. Z
drugiej strony, księgowi i bankierzy inwestycyjni również oferują usługi
wyceny, podkreślając aspekty i implikacje rynku rachunkowego i
finansowego. Istnieją też niezależni eksperci zajmujący się własnością,
nieruchomościami i wyceną przedsiębiorstw. W ten sposób usługi związane z
wyceną można uzyskać z kilku źródeł, a klient może podjąć decyzję, które z
nich wybrać
WSPÓŁPRACA MIĘDZY
PROFESJAMI
Równie istotną
tendencją jest współpraca między różnymi profesjami. Klienci nie wykazują
zainteresowania potyczkami między poszczególnymi profesjami i nie czerpią
korzyści z zazdrośnie strzeżonych granic swoich terytoriów. Nie tolerują
podejścia korporacyjnego, które stawia interesy profesji nad interesy
klienta. Klienci wymagają usług, które zagwarantują im, że żaden aspekt
danego problemu nie zostanie zignorowany czy też potraktowany
nieprofesjonalnie. Jeżeli konsultant zarządczy nie może zagwarantować tego
rodzaju usług klientowi za pomocą własnych środków, jako rozwiązanie
nasuwa się dobrze zorganizowana współpraca z innymi fachowcami.
Konsultanci zarządczy
współpracują bardzo ściśle z prawnikami w przypadku zadań, w
których pojawia się aspekt prawny. Inicjatywa takiej współpracy nierzadko
wychodzi od prawników: doradca prawny bardzo często może odczuwać potrzebę
porady z zakresu zarządzania bądź finansów przy rozwiązywaniu problemów
prawnych, więc zwraca się do firmy konsultingu zarządczego, która jest już
(bądź jeszcze nie) w kontakcie z potencjalnym wspólnym klientem. Jednakże
zdarzają się też sytuacje, w których konsultanci zarządczy mogą odczuwać
potrzebę skorzystania z usług prawnika i zapraszają go do współpracy nad
projektem, zasięgają porad doradcy wewnętrznego albo sugerują klientowi
zatrudnienie doradcy prawnego z zewnątrz.
Kolejną dziedziną,
którą wiele łączy z konsultingiem, są usługi audytowe. Można by twierdzić,
że audyty w wąskim tego słowa znaczeniu, czyli rozumiane jako sprawdzanie
i potwierdzanie zapisów rachunkowych i raportów finansowych, nie są
usługami konsultingowymi. Jest to jednak tylko mały krok na drodze do
konsultingu. Audytorzy, którzy dokonują oceny zapisów i raportów
przedsiębiorstwa czy też zalecają naniesienie poprawek – a wymagania w tym
względzie są coraz większe w wielu krajach – odgrywają rolę konsultantów
bez względu na to, czy nazywają się konsultantami czy nie. Audyt często
przygotowuje grunt dla ważnych projektów z zakresu konsultingu
zarządczego; doskonale rozumiały to firmy rachunkowe, kiedy decydowały się
oferować także usługi konsultingowe (patrz również: dyskusja dotycząca
wzajemnej sprzedaży w Rozdziale 25).
Konsultanci
inżynieryjni (inżynierowie
konsultingu) stanowią ogromny i zróżnicowany sektor zapewniający
ekspertyzę techniczną w takich dziedzinach, jak inżynieria cywilna,
przemysł budowlany, architektura, badania gruntu i badania ilościowe,
planowanie miejskie i wiejskie, planowanie i nadzór projektów, inżynieria
mechaniczna, inżynieria chemiczna, usługi patentowe, informatyka i systemy
informatyczne itp.
Powiązania między
konsultingiem zarządczym a konsultingiem w inżynierii zawsze były bardzo
ścisłe, a granice między tymi dwiema dziedzinami niezbyt ważne. Z jednej
strony, niektórzy konsultanci inżynieryjni często zajmują się problemami z
zakresu organizacji i zarządzania, przede wszystkim w dziedzinach takich,
jak inżynieria i kontrola przemysłowa i produkcyjna, zarządzanie jakością,
utrzymanie, studia prawdopodobieństwa, patenty i licencje, projektowanie
zakładów, planowanie, implementacja i nadzór nad projektami. Z drugiej
strony, konsultanci zarządczy z zakresu produkcji, z doświadczeniem w
inżynierii, rozwiązują wiele problemów ze sfery podniesienia poziomu
produkcji i wydajności, których charakter jest zarówno zarządczy, jak i
technologiczny. W licznych przypadkach najlepsze rezultaty są osiągane
wtedy, gdy eksperci z zakresu zarządzania i inżynierii pracują razem nad
interdyscyplinarnymi projektami.
Na poprzednich stronach
poczyniliśmy już kilka uwag na temat zależności między konsultingiem
zarządczym a konsultingiem technologii informatycznych (IT). W
gruncie rzeczy jest to płaszczyzna, która uległa najbardziej gwałtownym i
spektakularnym zmianom w ciągu ostatnich lat – i proces ten z pewnością
będzie kontynuowany w przyszłości. Przedsiębiorstwa produkujące
oprogramowanie i sprzęt komputerowy wkroczyły w dziedzinę konsultingu
zarządczego najpierw w zakresie projektowania systemów, rozwoju i
aplikacji, a potem ich zainteresowanie rozszerzyło się na zagadnienia
ogólnego konsultingu z zakresu zarządzania i strategii. Tę samą technikę
stosowali konsultanci zarządczy – dodawali coraz więcej usług z zakresu IT
do swoich ofert. Z obydwu stron firmy wychodziły z coraz szerszą ofertą
usług w zakresie zintegrowanych systemów zarządzania i IT, a usługi przez
nie oferowane były coraz bardziej specjalistyczne. Efekt taki został
osiągnięty na drodze licznych fuzji i przejęć, jak również poprzez rozwój
nowych linii serwisowych i kompetencji.
Trudno przewidzieć, jak
daleko sięgną kontakty między konsultingiem w zakresie zarządzania i w
zakresie technologii informatycznych, jednak łatwo zauważyć, że sytuacja
obecna ma charakter przejściowy i można oczekiwać dalszych zmian na tym
polu.
2.7. KONSULTING
ZARZĄDCZY, SZKOLENIA I BADANIA
Istnieje bardzo
szczególny związek, zupełnie inny niż opisywane w poprzednim podrozdziale,
między konsultingiem zarządczym z jednej strony a szkoleniami, rozwojem i
badaniami z zakresu zarządzania z drugiej. Można by nawet pokusić się o
stwierdzenie, że z koncepcyjnego punktu widzenia stanowią one podsektory
tej samej profesji, jako że mają wspólny przedmiot badań i interwencji
praktycznych, a także te same korzenie teoretyczne, oraz wytyczają sobie
te same cele. Natomiast metodologia i cele doraźne zdecydowanie różnią te
dwie dziedziny.
Istnieją profesje, dla
których relacje między interwencjami praktycznymi, edukacją, szkoleniami i
badaniami zostały jasno określone bardzo dawno temu. W przypadku medycyny
nie możemy sobie wyobrazić praktyka, szkoły medycznej i badaczy jako
reprezentujących różne profesje. W przypadku zarządzania pułap ten nie
został jeszcze osiągnięty. Nie byliśmy w stanie całkowicie wyeliminować
tradycyjnej dychotomii istniejącej między konsultantami zorientowanymi
praktycznie, poświęcającymi się produkowaniu namacalnych rezultatów dla
klienta, oraz profesorami-badaczami piszącymi rozprawy i dającymi wykłady
na temat koncepcji i teorii, ale nie przywiązującymi wagi do ich
zastosowania w praktyce.
KONSULTING I SZKOLENIA
Na szczęście również w
dziedzinie zarządzania można zauważyć oznaki wskazujące na próby budowania
mostów między konsultingiem, szkoleniem i rozwojem:
- W
nowoczesnym konsultingu nauczanie jest postrzegane jako jeden z głównych
celów. Przy wyborze metod współpracy z klientem konsultant zwraca uwagę na
potrzebę przekazania klientowi swojego osobistego know-how i
doświadczenia.
-
Konsultanci postrzegają szkolenia (formalne i nieformalne) jako podstawowe
i kluczowe narzędzie interwencji i korzystają z niego bardzo często.
- Niektóre
firmy konsultingowe stworzyły centra szkolenia i rozwoju zarządzania jako
formę specjalnych usług na rzecz klienta, z której klient może korzystać w
połączeniu z usługami z zakresu danego projektu bądź też niezależnie od
nich.
- Wielu
konsultantów współpracuje ze szkołami biznesu i innymi jednostkami
edukacyjnymi na zasadach nauczycieli czy szkoleniowców na pół etatu.
- Z drugiej
strony wielu nauczycieli i szkoleniowców z zakresu zarządzania działa w
branży konsultingowej równolegle z praktyką nauczycielską (wspomniani w
podrozdziale 2.4 „profesorowie konsultingu”) i wykorzystuje doświadczenia
konsultingowe, aby odnieść swoje szkolenia do praktyki.
- W
przypadku niektórych instytucji edukacyjnych i szkoleniowych konsulting
stał się funkcją instytucjonalną, zorganizowaną na zasadzie specjalnych
departamentów konsultingowych czy odrębnych projektów.
- Istnieją
także instytucje i firmy o charakterze mieszanym, świadczące połączone
usługi konsultingowe i szkoleniowe i podkreślające korzyści płynące dla
klienta z tego połączenia.
KONSULTING I BADANIA
NAUKOWE
W podobny sposób można skomentować zależność
między konsultingiem zarządczym a badaniami z zakresu zarządzania. Wielu
konsultantów starej generacji lubiło podkreślać, że byli „czystej krwi”
praktykami, nie mającymi nic wspólnego z badaczami. Tego typu dychotomia
odzwierciedlała jednak raczej ubogie przygotowanie teoretyczne
konsultantów, jak również brak orientacji praktycznej ze strony większości
naukowców, niż zasadniczy konflikt między konsultingiem a podejściem
naukowym. Pomimo istniejących rozbieżności (patrz ramka 2.1) badania i
konsulting mają wiele cech wspólnych i mogą okazać się wzajemnie
pożyteczne.
W toku pracy nad
praktycznymi problemami z zakresu zarządzania konsultanci powinni znać
wyniki badań naukowych i korzystać z nich – na przykład zalecając technikę
stymulacji, warto wiedzieć, czy prowadzono badania naukowe dotyczące
wykorzystania danej techniki w warunkach podobnych do występujących u
klienta. Przedsiębiorstwa konsultingowe coraz częściej zachęcają swoich
pracowników do zdobywania informacji dotyczących publikowanych wyników z
zakresu badań dotyczących zarządzania oraz do orientowania się na bieżąco
w temacie prowadzonych projektów badawczych i nawiązywania kontaktów z
badaczami.
Badania
naukowe mogą również wiele zyskać z bliskich związków z konsultingiem.
Dane gromadzone w przedsiębiorstwach klientów przez konsultantów mogą
służyć szerszym celom badawczym. Mogą być wykorzystane do formułowania
ogólnych wniosków dotyczących tendencji występujących w danym sektorze,
bez konieczności łamania zasad poufności. Wiele firm konsultingowych zdało
sobie z tego sprawę i zdecydowało się wkroczyć w sferę badań naukowych.
Mają one własne programy badawcze, podejmują się realizacji badań,
publikują książki dotyczące własnych badań czy też współpracują z
uniwersytetami lub indywidualnymi naukowcami w zakresie projektów
badawczych. Niektóre firmy konsultingowe zyskały nawet lepszą pozycję jako
firmy opierające się na badaniach naukowych. Ze strony szkół biznesu czy
instytutów badawczych również zauważa się rosnące zainteresowanie
testowaniem i analizą rezultatów badań na drodze ich wykorzystania w
trakcie konkretnych zadań konsultingowych.
Z
metodologicznego punktu widzenia konsultanci mogą wiele nauczyć się od
naukowców i vice versa. Przykładem badań znajdujących się na pograniczu
badań naukowych i konsultingu są badania z zakresu działań; mają one na
celu rozwiązywanie konkretnych problemów praktycznych i jednocześnie
zdobywanie wiedzy z dziedziny systemów społecznych leżących u podłoża
analizowanego problemu. Badania odnoszące się do działań dotyczą
wprowadzania zmian w zakresie przedmiotu danych badań, co nie ma miejsca w
przypadku badań konwencjonalnych.
Ramka 2.1. Czynniki odróżniające badania naukowe i konsulting
Czynnik
|
Badania
|
Konsulting
|
|
Problem
|
stworzony przez badacza, natura bardziej otwarta,
przede wszystkim w przypadku badań wyjaśniających |
stworzony przez klienta czasami wspólnie z konsultantem |
|
Skala czasowa
|
zwykle niezdefiniowana |
nieco ściślej określona |
|
Produkt końcowy
|
nowa wiedza i nowe teorie + lepsza praktyka |
lepsza praktyka w
zakresie zarządzania |
|
Właściciel informacji
|
zwykle dostępne publicznie |
często poufne |
|
Podejmowanie decyzji
|
obiekt zainteresowania zmienia się na skutek decyzji naukowca, przedmiot planowania |
swoboda działania ograniczona do głównych zadań |
|
Rygor akademicki
|
określony metodologicznie |
poziom minimalny właściwy dla problemu |
|
Ocena
|
zewnętrzna – przez innych członków społeczności
naukowej, decydentów |
wewnętrzna – przez
przedsiębiorstwo |
[1]
Szczegółowy opis historii konsultingu zarządczego można znaleźć w: H.J.
Klein: Other people’s business:
A primer on management consultants (New York, Mason-Charter,
1977); i P. Tisdall: Agents of change;
The development and practice of management consultancy (London,
Heinemann, 1982).
[2]
Patrz: W.B.Wolf: Management and consulting: An introduction to James
O. McKinsey (Ithaca, New York, Cornell University, 1978).
[3]
W skład „Wielkiej Ósemki” wchodziły następujące firmy rachunkowe:
Arthur Andersen; Arthur Young, Coopers and Lybrand; Deloitte Haskins
and Sells; Ernst and Whinney; Peat, Marwick, Mitchell; Price
Waterhouse i Touche Ross. W roku 1989 powstała firma Ernst and Young
na drodze fuzji firm Ernst and Whinney i Arthur Young. Deloitte
Huskins and Sells połączyła się z Touche Ross. Peat, Marwick, Mitchell
stała się firmą KPMG w wyniku fuzji z roku 1986 z firmą Klynveld Main
Goerdeler.
[4]
Consultants News (Fitzwilliam, New Hampshire), lipiec 1993 i
inne źródła.
|