1. Kodeks reguluje zasady prawidłowego wykonywania zawodu doradcy gospodarczego obowišzujšce wszystkich członków Stowarzyszenia, zwanych dalej „doradcami”.
2. Nieprzestrzeganie jego reguł w takiej postaci dyskwalifikuje osoby zamierzajšce ubiegać się o przyjęcie w poczet członków.
3. Członkowie Stowarzyszenia propagujš zasady Kodeksu wœród wszystkich osób, z którymi współpracujš.
4. Zasady Kodeksu obowišzujš doradców zarówno wówczas, gdy działajš na własny rachunek, jak i w ramach organizacji doradczych.
5. Zachowanie doradcy powinna zawsze cechować dbałoœć o opinię zawodu doradcy gospodarczego i Stowarzyszenia, tak w sprawach etyki, jak i poziomu profesjonalnego.
6. Przy Stowarzyszeniu działa Komisja Etyki Zawodowej. Zadaniem Komisji jest rozpatrywanie spraw o naruszenie Kodeksu przez członków Stowarzyszenia i kierowanie wniosków do Komisji Członkowskiej. Zasady postępowania Komisji i stosowane przez niš œrodki dyscyplinarne okreœli odrębna uchwała.
7. Komisja prowadzi Księgę zasad etyki zawodowej, do której wpisuję się tezy orzeczeń majšce znaczenie ogólne.

II. Reklama i uzyskiwanie zleceń

1. W działalnoœci reklamowej i marketingowej obowišzuje doradców zachowanie realizmu i obiektywizmu w przedstawianiu swoich doœwiadczeń, możliwoœci oraz zakresu specjalizacji, a także korzyœci mogšcych wyniknšć dla klientów z oferowanych usług. Reklama musi być rzetelna i nie może wprowadzić w błšd.
2. Zakazane jest posługiwanie się w celu uzyskania zleceń reklamš porównawczš. W działalnoœci majšcej na celu uzyskanie zleceń doradca postępuje zgodnie z zasadami konkurencji.
3. Doradcy nie wolno dla uzyskania zlecenia powoływać się na jakiekolwiek stosunki w kierownictwie innych podmiotów lub we władzach.
4. Doradca przyjmujšc zlecenie polegajšce na sprawdzeniu albo korekcie wyniku innego doradcy, albo na wykonaniu bieżšcego nadzoru na jego działalnoœciš, powinien, jeżeli nie stoi temu na przeszkodzie ważny interes klienta, powiadomić o tym kontrolowanego.
5. Doradca nie może przyjšć zlecenia powodujšcego równoczeœnie działanie jego lub jego organizacji na rzecz klientów, których interesy sš sprzeczne. W takich wypadkach obowišzuje zasada zachowania trzymiesięcznego odstępu czasowego pomiędzy zakończeniem pracy dla jednego klienta i rozpoczęciem dla drugiego. Zasada ta nie dotyczy sytuacji, w której obaj klienci wyrażš pisemnš zgodę na równoczesnš realizację zleceń. W wyjštkowych wypadkach może wystarczyć zgoda jednego klienta pod warunkiem wypowiedzenia zlecenia póŸniej przyjętego do realizacji. Doradca jest zobowišzany do uprzedzenia klientów o możliwoœci takiej sytuacji przed jej zaistnieniem.
6. Doradca nie może przyjšć zlecenia, jeżeli nie ma specjalistycznej wiedzy niezbędnej do jego wykonania, albo jeżeli wskutek dotychczasowych obcišżeń nie może mieć pewnoœci co do terminowej realizacji zlecenia.

III. Wykonywanie usług doradczych

1. Interes klienta powinien mieć dla doradcy pierwszeństwo przed interesami osobistymi oraz osób trzecich. W interesie klienta doradca powinien przedstawić mu zawsze rzeczywisty, a nie pożšdany obraz jego spraw.
2. Jeżeli efekty działalnoœci doradcy majš być opublikowane lub przedstawione osobom trzecim jako jego opinia, doradca również wobec wszystkich zainteresowanych osób obowišzany jest do zachowania obiektywizmu w ocenie spraw, a w toku działalnoœci powinien brać pod uwagę uzasadnione interesy tych osób.
3. Doradca obowišzany jest zachować niezależnoœć opinii. Doradca powinien zapewnić sobie możliwoœć niezwłocznego odstšpienia od umowy, gdyby jakiekolwiek przyczyny utrudniły mu zachowanie niezależnoœci od klienta lub od władz i innych podmiotów, albo mogły wywołać poważne podejrzenie o takš zależnoœć.
4. Doradca może podejmować się wykonania zlecenia jedynie na podstawie sformułowanych na piœmie warunków, okreœlajšcych œciœle przedmiot i zakres zlecenia oraz zasady ustalenia wynagrodzenia.
5. Wynagrodzenie doradcy powinno być oparte na rzetelnej wycenie œwiadczonej pracy według uzgodnionych zasad. Wynagrodzenie doradcy za sukces powinno być w zasadzie uzgodnione w kwotach bezwzględnych. Tylko w wypadkach, gdy jest to zwyczajowo stosowane wynagrodzenie może mieć formę oznaczonego udziału w korzyœciach klienta lub być obliczone od wartoœci transakcji.
6. Doradca nie może proponować warunków umowy stawiajšcych klienta w nie równoprawnej sytuacji, a w szczególnoœci wyłšczajšcych odpowiedzialnoœć finansowš doradcy lub utrudniajšcych jej dochodzenie.
7. Doradca nie może uzyskiwać w zwišzku z działaniem dla klienta dodatkowych korzyœci, w postaci:
   • jakichkolwiek wynagrodzeń od osób trzecich;
   • promowania dostaw lub usług podmiotów gospodarczych, z których interesami jest osobiœcie lub kapitałowo powišzany;
   • przejmowania personelu klienta.
8. Zgoda klienta uzyskana przed rozpoczęciem wykonywania zleceń lub po jego zakończeniu zwalnia doradcę od powyższych ograniczeń.
9. Doradca obowišzany jest zachować poufnoœć wszelkich informacji otrzymanych od klienta lub osób działajšcych na jego zlecenie, a także dotyczšcych przedsiębiorstwa i personelu klienta. Nie może również wykorzystywać takich informacji we własnym interesie.
10. Wypadki naruszenia niniejszego Kodeksu, w tym wykonywania usług bez należytego przygotowania zawodowego przez doradców lub osoby mogšce ubiegać się o przyjęcie do Stowarzyszenia lub uzyskania certyfikatu powinny być zgłaszane do Komisji Etyki Zawodowej.
11. Komisja Etyki Zawodowej informuje o decyzjach dotyczšcych naruszenia Kodeksu:
    • zgłaszajšcego;
    • Prezesa Zarzšdu SDG;
    • Przewodniczšcego Komisji Certyfikacyjnej.
12. We wszystkich wypadkach, w których klient według powyższych postanowień może wyrazić zgodę na odstšpienie od zwykłych zasad, zgoda taka będzie skuteczna tylko pod warunkiem rzetelnego poinformowania klienta przez doradcę o istotnych okolicznoœciach sprawy.