wywiad z Jarosławem Pietrasem, Podsekretarzem Stanu w Komitecie Integracji Europejskiej, Sekretarzem Zespołu ds. Negocjacji Akcesyjnych

(Konsultant, nr. 8, grudzień 1998)

O interesujšcej roli konsultantów rozmawiamy z ministrem Jarosławem Pietrasem, który swojš pracę porównuje z działaniami poprzedzajšcymi ustawianie znaków drogowych: aby byty one dla wszystkich tak samo zrozumiałe, najpierw toczš się rozmowy na temat wspólnego kodeksu drogowego.

Red.: Czy można przyjšć, że spotkanie konsultantów z krajów nadbałtyckich da im nowe szanse, zwiększy ich atrakcyjnoœć i konkurencyjnoœć wobec zachodnich specjalistów?

Jarosław Pietras: Dodatkowe atuty konsultantów z tego regionu wynikajš z faktu, że rejon bałtycki nabiera nowego znaczenia, a mianowicie po powiększeniu Unii Europejskiej Bałtyk stanie się morzem wewnę­trznym, Ten region otrzyma podstawy do wyodrębnienia. Ale dziœ ważniejszš kwestiš jest fakt, że zapanujš wspólne reguły gry, że w krajach nowo przyjętych prawo ma być podobne i zharmonizowane z prawem wspólnotowym. Prawo odgrywa tu rolę homogenizujšcš. Prócz tego, że przepisy prawa stanš się podobne, to zmieniš się procedury i relacje między partnerami w biznesie. Można przyjšć, że w regionie bałtyckim handlować się będzie z partnerami rozpoznanymi, a przede wszystkim z krajów, w których panujš podobne przepisy, np. w zakresie roszczeń. Każda odmiennoœć będzie odstraszała, a podobieństwa łšczyły. Przełamane zostanš bariery psychologiczne i podział na my i oni. Wyrównane będš warunki konkurencyjnoœci.

Red.: A naszemu nie? Na przykład przy doradzaniu na temat rozwoju pasa przygranicznego, wschodniego, między innymi przez budowę przejœć granicznych, oœrodków informacji. Aktywnoœć wykazuje tylko prywatny biznes...
 

J. Pietras: Ten właœnie prywatny biznes wie najlepiej, gdzie można zarobić. Wszelkie instytucje będš zawsze spóŸnione. Państwo ma tylko  pomóc w regulacjach, między innymi przez przyhamowanie obrotu towarowego, przez ułatwienia celne lub przez niezbędne ograniczenia. Rzšdowe oœrodki informacji mogš pomagać w dostępie do wiedzy o przepisach panujšcych w sšsiednich krajach.
 

Red.: Pomówmy w takim razie o roli konsultantów w wymianie doœwiadczeń między krajami, o doborze doradców.
 

J. Pietras: Zdajemy sobie sprawę z faktu, że doradcy wykorzystujš bagaż doœwiadczeń. Wiedzę o zastosowanym rozwišzaniu konsultant może "sprzedawać", gdy dostaje zamówienie. Ale jest jednak kwestia posiadania dobrej marki. Trzeba jš sobie wyrobić, żeby takie zamówienia otrzymywać. Zamawiajšcy chce mieć pewnoœć, że doradca poradzi sobie z rozwišzywaniem problemów na bieżšco. Tu, gdzie czas odgrywa ważnš rolę, zazwyczaj nie ma miejsca na poprawki. Konsultant działa w czasie rzeczywistym i klient zdecyduje się na zatrudnienie firmy gwarantujšcej wysoki poziom umiejętnoœci. Ale firmie z Polski może być trudniej działać na obcym terenie. Najpierw trzeba założyć filię lub oddział i poznać teren. Ogólnie bioršc, to œcišganie informacji i œledzenie europejskich, unijnych przepisów, np. wymagań certyfikacyjnych będzie szczególnie ważne dla konsultantów, którzy chcš wygrywać. Nie do pomyœlenia będzie przecież taka sytuacja, że konsultant doradzi firmie kupno zakładu, który stosuje technologię już zabronionš w Unii Europejskiej, np. eternitu z użyciem azbestu. Za 4-5 lat tamtejsze przepisy będš obowišzywały w Polsce. Widać więc, że trzeba się szkolić, szkolić, szkolić. Rzšd musi zaoferować możliwoœć takich szkoleń, tłumaczenia aktów prawnych. I te tłumaczenia powstajš, między innymi za pienišdze pomocowe. Polskie wydania trafiajš do istniejšcych centrów  informacji europejskiej w siedmiu oœrodkach akademickich.

To, co ja uważam za najważniejsze, to dostarczenie i odczuwanie potrzeby poznawania tej wiedzy. W dużych firmach planuje się przecież wyprzedzeniem 3-5 lat. I wiedzš o tej bliskiej przyszłoœci musi dysponować konsultant.

Dziękujemy za rozmowę.
 

Rozmawiał Bohdan Juchniewicz